مهمترین عضو بدن نه تنها خودپسند است، بلکه در برابر غم و اندوه با آنها همدردی می کند   داستان کوتاه و آموزنده :مهمترين عضو بدن چيه  از نجما کافی زاده    

     نجما کافی زاده - وقتی بچه بودم، مادرم همیشه عادت داشت از من بپرسه که کدام عضو مهمترین عضو بدن است. در طول سالیان متمادی، جواب هایی می دادم و همیشه تصورم این بود که بالاخــره جـــواب صــحیح را پیدا می کنم.

بزرگتر که شدم، به فکرم رسید که صدا برای ما انسان ها خیلی مهم است. پس در جواب مادرم گفتم: "مـامـان، فـکر می کنم گوش ها مهمترین عضو بدن هستند". اما مادرم گـفت: "نـه پـــسرم، اشتباه می کنی. خیلی آدما ناشنوا هستند. بازم برو فکر کن، بعدا" ازت می پرسم."

 

 چند سال گذشت و قبل از اینکه مادرم سوالش را تکرار کند، دوباره شروع کردم به فکر کردن و این طور نتیجه گیری کردم که بالاخره جواب صحیح را پیدا کردم. پس به مادرم گفتم: "مامان، بالاخره فهمیدم کدوم عضو مهمتره. چشم، چشم از همه اعضای بدن مهمتره."

 

 مادرم نگاهی به من انداخت و گفت: "خیلی خوب داری همه چیز رو یاد می گیری، اما بازم جوابت صحیح نیست، چون خیلی آدما نابینا هستند. بازم برو فکر کن، بعدا" ازت می پرسم."

 

 از قرار معلوم بازم اشتباه کرده بودم. اما دست از تلاشم برنداشتم، چون مادرم هر چند سال یکبار این سوال را از من می پرسید و هر بار که جواب می دادم، طبق معمول می گفت: "نه پسرم جوابت درست نیست، ولی خوشحالم. چون داری هر سال باهوش تر میشی."

 

 تا اینکه سال قبل، پدربزرگم مرد و این مسئله ای بود که قلب همه ما را به درد آورد. همه داشتیم گریه می کردیم. حتی پدرم هم گریه می کرد. وقتی که می خواستیم برای آخرین بار پدربزرگ را ببینیم و با او خداحافظی کنیم، مادرم رو به من کرد و گفت: "عزیز دل من، هنوزم نفهمیدی که مهمترین عضو بدن کدومه؟"

 

 از اینکه مادرم درست در چنین لحظه ای این سوال را از من پرسید سخت تعجب کرده بودم. همیشه فکر می کردم این یک بازی بین من و مادرم است. مادرم که تعجب را در صورت من دید، گفت: "این سوال خیلی مهمه. اگر به این سوال جواب بدی، اونوقت می فهمم که معنی واقعی زندگی رو فهمیدی."

 

 "در این چند سال هر وقت ازت می پرسیدم مهمترین عضو بدن کدومه، هر بار بهت می گفتم که داری اشتباه می کنی و همیشه هم مثالی میزدم که بفهمی چرا جوابات اشتباهه. اما امروز همون روزیه که باید درس مهمی یاد بگیری."

 

 بعد نگاهی به من انداخت. نگاهی که تنها در یک مادر دیده می شود. به چشمان خیس از اشکش نگاه کردم. مادرم گفت:

"عزیز دلم، مهمترین عضو بدن، شانه های توست".

 

 گیج و متحیر پرسیدم: "چرا، چون سر روی آن قرار دارد"؟

 

 اما مادرم در جواب گفت:"نه برای اینکه وقتی دوست یا همسرت ناراحت است و گریه می کنه، سرش رو روی شونه های تو میذاره. عزیز دلم، هر کسی توی این دنیا به یک شونه نیاز داره که برخی مواقع سرش رو روی اون بذاره.

 

 فقط دعا می کنم تو هم دوست یا همسری داشته باشی که در هنگام نیاز سرت را روی شانه هایشان بگذاری و گریه کنی تا کمی تسلی پیدا کنی".

 

 همانجا و همان لحظه بود که دریافتم مهمترین عضو بدن نه تنها خودپسند است، بلکه در برابر غم و اندوه سایرین خود را مسئول می داند و با آنها همدردی می کند!!

 

 خوشا به حال کسانی که شانه ای برای گریستن دارند و بدا به حال کسانی که از این نعمت بی بهره هستند.

 

 

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    نویسنده داستان نتوانسته حق مطلب را درمورد مهمترین عضو بدن اداکند
    شاید سرتیتر این مقاله میبایست میبود:
    (مهمترین سرپناه انسان )
    داستان طولانی و خسته کننده است و درپایان حس تفکر به خواننده نمیدهد
    به نظر من نویسنده در این داستان بیشتر میخواسته که خصوصیات مادرش را بنویسد درصورتیکه بجای مادر میتوانست پدرشان یا هرکس دیگری پرسشگراصلی باشد
    ضمنا اگرنویسنده مونث میباشد بهینه است که درداستان خود را یعنی یک دختر را مخاطب همیشگی مادرش قراردهد نه یک پسر را
    از همازورخواهش داریم که مطالبی وزین تررا جهت سایت خودبارگذاری نمایند

  • مهمان - مهمان

    داستان آموزنده ای بود.آفرین به نویسنده ی این داستان... :p :grin :)

  • مهمان - مهمان

    بیاری اهورامزدا.
    خوشبخت کسی است که دراندیشه ی خوشبختی دیگران باد.(گاتها)
    وجامعه ای پیشرفته است که انسانهایش پیرواشاویارویاوریکدیگر باشند.

    ****
    درآرزوی پیروزی نور اهورائی براهریمن ظلمت وتاریکی وتابش نور صلح وآرامش درقلبها.نابودی دیو دشمنی وخونریزی دربین انسانها.
    باشدکه درپرتومهراهورایی وقلبی انباشته ازمحبت ودوستی درصلح وآرامش جهان درگنارهم ویار وغمخواریکدیگربوده وماتم واندوه نابودگرددوشادی وعشق جای گزین آن گردد.
    خواهان آرامش وعشق وشادی بهدینان جهان

  • مهمان - مهمان

    بیاری اهورامزدا.
    ذرپاسخ به فعال محترم:2003-16-06
    نکته سنجی ورهنمودتان بسیارارزنده وقابل ستایش است .امااینکه شما به مسایل جنسی حساسیت نشان داده ایدبا ید بگویم درنظام طبیعت ارزش زن برابراست باارزش زمین همانطورکه زمین منشاومامن گیاهان ونباتات بوده وهمه راصرف نظرازرنک .بو ومزه وجنسییت یک نواخت دردل خودپرورش وتغذیه مینماید.مادرنیزرستن گاه اولیه تمام انسانهابوده وبدون تمایزجنس ورنگ وماهییت آن یکنواخت ازشیره جان خود فرزندراتغذیه نموده ورشدوپرورش میدهدوتفاوتی بین نر وماده حس نمی کند.این ماانسانهاهستیم که باتوجه نوع دیدگاه وفرهنگ اجتماعی مان نسبت به زن ومرددیدی دوگانه داریم ومقام والای مادران را چنانکه شایسته ذات مقدس اوست نادیده می انگاریم وپاس نمیداریم .امیداست روزی برسدکه آدم هابه پاس مقام انسانییت خودارزش مادران این درگرانبهای اهورایی راحس نموده وارج گزارند.

فرتوری از نگارخانه

tirgan93kasnaviyeh23_20140702_257446417678.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2