كسي حاضر نيست پا روي خويش بگذارد             داستان كوتاه : خودشكني چوپان و بز  

   منوچهر ارغواني – چوپاني با گله بز و گوسفندش به جوي آبي رسيدند و بايد براي ادامه از اين جوي عبور مي كردند ولي بز از جوي آب نمي پريد

چوپان بيچاره خودش را كشت كه آن بز چالاك از آن جوي آب بپرد نشد كه نشد...!

او مي‌دانست پريدن اين بز از جوي آب همان و پريدن يك گله گوسفند و بز به دنبال آن همان...

عرض جوي آب قدري نبود كه حيواني چون بز نتواند از آن بگذرد ...

نه چوبي كه بر تن و بدنش مي‌زد سودي بخشيد و نه فريادهاي چوپان بخت برگشته.

پيرمرد دنيا ديده‌اي از آن جا مي‌گذشت وقتي ماجرا را ديد پيش آمد و گفت من چاره كار را مي‌دانم.

آنگاه چوب دستي خود را در جوي آب فرو برد و آب زلال جوي را گل آلود كرد.

بز به محض آنكه آب جوي را ديد از سر آن پريد و در پي او تمام گله پريد.

چوپان مات و مبهوت ماند. اين چه كاري بود و چه تأثيري داشت؟

پيرمرد كه آثار بهت و حيرت را در چهره چوپان جوان مي‌ديد گفت : تعجبي ندارد تا خودش را در جوي آب مي‌ديد حاضر نبود پا روي خويش بگذارد ، آب را كه گل كردم ديگر خودش را نديد و از جوي پريد.

و من فهميدم اين كه حيواني بيش نيست پا بر سر خويش نمي‌گذارد و خود را نمي‌شكند چه رسد به انسان كه بتي ساخته است از خويش و گاهي آن را مي‌پرستد ...

سخن روز :  تجربه بهترین درس است هر چند حق التدریس آن گران باشد . کارلایل

 

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    ای کاش فقط مهارت خود را برای حرف زدن و نصیحت استفاده نمیکردیم و این همه داستان باعث میشد کمی عملگرا باشیم.

  • مهمان - مهمان

    خيلي خيلي داستان آموزنده و جالبي بود باز هم از اين داستانها روتوسايت بذارين تا راه و رسم زندگي رو از اين طريق ياد بگيريم
    مرسي

  • مهمان - مهمان

    درود بر شما

    بسيار پند گرفتم از اين خبر
    سپاسگذارم

فرتوری از نگارخانه

jashnsadehnasiabad6_20090130_620410232.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2