روزي كه آرش کمانگیر با پرتاب تیر مرز ايران را مشخص نمود
شیوا افضلی فر - بی گمان آرش ، پهلوان ایران زمین که برای پاسداری از سرزمینش جانفشانی کرد، برای بسیاری از ایرانیان نامی آشنا است.
در اوستا نام او « ارخش» است، «ما تیشتر ستاره زیبا و فرهمند را می ستاییم که به جانب دریای «وروکش» به همان تندی حرکت می کند که تیر از کمان «ارخش» سخت کمان ، آن آریایی که از همه آریاییان سخت کمانتر بود و از کوه «خشوئه» به کوه خونونت تیر انداخت....» یشت 8 ؛ تیشتر یشت بند7-6
آرش از لشکر منوچهر پیشدادی بود و چون در آخر دوره حکمرانی منوچهر قرار برآن شد که دلاوری ایرانی تیری رها کند و هرکجا که تیر فرود آمد مرز ایران و توران باشد، آرش پهلوان ایران از قله دماوند (به قولی آمل) تیری افکند که از بامداد تا نیمروز برفت و بکنار جیحون (مرو) فرود آمد و از آنجا مرز ایران و توران شناخته شد.
گفته شده،آنروز که آرش کمانگیر با پرتاب تیر مرز را مشخص نمود مردم به شادی و پایکوبی پرداختند و این روز را جشن گرفتند و آنرا «تیرگان» نام نهادند. برخی مورخان معتقدند که روز پرتاب از سوی آرش را تیرگان بزرگ نامیدند وآن روز را جشن گرفتند.
در آن روز ایرانیان و پادشاه ایشان «منوچهر» دژ پیرامون خویش را گشودند و برای پیروزی بر افراسیاب تورانی و مشخص شدن مرز جشن برپا کردند.
همچنین ؛برای نام گذاری این روز و برپایی جشن تیرگان «آب ریزگان » گفته شده، ایرانیان به یادمانه ی کیخسرو پادشاه ایران زمین که پس از جنگ با افراسیاب کنار چشمه ای آمد و فرشته ای را دیده و بی درنگ مدهوش شد و بیژن پسر گودرز آنجا رسید و قدری آب بر روی شاه ریخت و اورا هوشیار ساخت، از آن پس بر روی و تن خویش آب ریخته و شستشو می کنند.
خجسته باد جشن تیرگان و درود بر ایرانیان پاک نهاد که آب، این سرچشمه زندگی و پاکی را گرامی می دارند.
منم آرش سپاهی مردی آزاده به تنها تیر ترکش، آزمون تلختان را اینک آماده
کمانداری کمانگیرم، شهاب تیزرو تیرم ستیغ سربلند کوه مأوایم
به چشم آفتاب تازه رس جایم مرا تیر است آتش پر، مرا باد است فرمانبر
شعر برگرفته از کتاب: آرش کمانگیر اثر سیاوش کسرایی

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان