آرش باز خواهد گشت                  آرش کمانگیر 

     مژگان بدیعی - و آنک او, آرش, که مهر او به دلی آتشین داده بود, کمان خود را بالا گرفت که از پشت آسمان خمیده‌تر بود...و آرش سر بر آسمان, تیر بر کمان نهاد و پا بر زمین استوار کرد.

آرش کمان را راست‌تر گرفت با چهل اندام, او زه کشید....زه را با نیروی تمام کشید و خروش بادها برخاست. آرش زه را با نیروی دل کشید و آذرخش تند پدید آمد. کمان آرش خم شد و باز خم‌تر شد....و خروش از گیهانیان برخاست چه بر بلندترین بلندىها آرش دگر نبود و تیر او بر دورترین دوری‌ها میرفت...و مردان نعره‌‌هاشان سهم:
آرش باز خواهد گشت, آرش باز خواهد گشت.

و آن تیر به بلندی نیزه‌ای بود و از آن آرش بود هم چنان میرفت....از سه کوه بلند گذشت, که سر به دامان دریا داشتند, از هفت دشت پهناور, که رمه در آن‌ها فراوان بود, از چند رود و پنج دریا که کرانه‌‌هاشان پیدا نبود....سه بار خورشید فرو رفت و باز بالا آمد و سه بار طوفان در گرفت و باز آرام شد و سه روز مردان در پای البرز بودند تا آرش, فرزند زمین, بازگردد و او بازنگشت  و رفتگان آمدند با هومان:


ـ «ما اندام پهلوان را یافتیم که دشمن بر او ستورها رانده و از سراپرده ها هیچ نیافتیم و تیر میرفت, آز آن بیابان‌‌های خشک که آدمی در آن پیدا نیست, و آن دشت‌های سبز که کومه‌‌ها در آن روییده...و یا بندگان که به یافتن آرش رفتند بازگشتند, پیشانی پر چین و موی سپید.


او چگونه میتواندد بازگردد؟ زیرا او تیرش را ـ که به بلندی نیزه‌ای بود ـ با دل خود انداخته بود و نه بازوی خود.»
و تیر میرفت و باد از پى او. چندان سوار دشمن و دوست که در پس آن میرفتند, در مرز از آن بازماندند. کنار درختی تک, سترگ و ستبر و سالدار و سایه دار....و تیر میرفت روز از پی روز و شب از پس شب, بندیان که آمدند آن را در شتاب دیده بودند و گروگان‌ها. آوارگان درست به دیده‌ی خود باور نداشتند و هنگامه در آنان افتاد که از پشته‌های ویرانه سر برآورند؟! او هر کس از آن مى گفت, پدر با پسر, برادر با برادر, زن شویمند با شوی. و شور برخاست و افسانه‌‌ی تیر در دهان‌ها افتاد از تیره به تیره, از سینه به سینه, از پشت به پشت و تا گیهان بوده است این تیر رفته است.


خورشید به آسمان و زمین روشنی میبخشد و در سپیده دمان زیباست, ابرها باران به نرمی میبارند, دشت‌‌ها سبز است. گزندی نیست, شادی هست, دیگران راست. آنک البرز بلند است و سر به آسمان میساید و ما در پای البرز به پای ایستاده‌ایم و در برابرمان دشمنانی از خون ما, با لبخند زشت. و من مردمی را میشناسم که هنوز میگویند:


آرش باز خواهد گشت.

برگرفته از بهرام بیضایی


کوتاه گفته ای از جشن تیرگان:حماسه ی ملی آرش کمانگیر را همه شنیده اید این حماسه در تیر روز از ماه تیر یعنی 10 تیر انجام شد به همین دلیل تیرگان را به یاد آرش کمانگیر برپا می کنیم.

بیایید دست در دست هم این فرهنگ را با استفاده از رسم های ایرانی پایا و استوار کنیم.


 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
بارگذاری نظرات قدیمی تر
  • مهمان - مهمان

    درود - تمام نوشته ها با توجه به وفاداری به متن اصلی ارسال شدند. ...

  • مهمان - مهمان

    زیبا و تاثیرگذار
    او چگونه میتواندد بازگردد؟ زیرا او تیرش را ـ که به بلندی نیزه‌ای بود ـ با دل خود انداخته بود و نه بازوی خود.» و کاش ما هم با چشم دل ببینیم و تیر حرفهایمان را رها کنیم.که هر جشنی و هراسمی و هر تاریخی دارای پیامی ست.
    ایدون باد.

  • مهمان - فریال

    متن زیبا و تاثر برانگیزی بود.با تشکر از خانم بدیعی و متون آموزنده ای که تهیه میکنند.
    در اوستا بهترین تیر انداز (ارخش)نامیده می شود که گمان می رود همان آرش است و حدس زده می شود این کلمه تصحیف جمله اوستایی \"خشووی اشیو\"باشدبه معنی \" خداوند تیر شتابنده\" که صفت آرش بوده و بروایت دیگر رب النوع زمین(اسفند ارمذ)تیر و کمانی به آرش داد و گفت این تیر دور پرتاب است هر کس که بیفکند بجای بمیرد و آرش با این آگاهی تن به مرگ داد و تیر اسفند ارمذ را برای سعه وبسط مرز ایران از قله کوه دماوند بیفکند و به کنار رود جیحون فرود آمد و جیحون حد شناخته شد و آرش در حال بمرد.

  • مهمان - مهمان

    با درود فراوان به فریال گرامی من باید اینجا اعتراف کنم که در برابر شما و اطلاعات شما کم آوردم ای کاش هر مطلبی که نوشته میشد رویش بیشتر مطالعه میکردیم و صرفابخاطر وفاداری به متن چاپ نمیکردیم و خواننده را گمراه باشد که مدیریت محترم تارنما نیز در این مورد نظر خود را بگوید بدرود تا درودی دیگر

  • مهمان - مهمان

    درود- مدیریت محترم سایت در اصلاح و ویرایش مطالب ارسالی به سایت آزاد می باشند ...من مژگان بدیعی - همیشه نسبت به مطالب و منابع اصلی که به آنها مراجعه می کنم وفادار می مانم و رعایت می کنم. دیگر تشخیص ونظر مدیریت محترم در مورد ویرایش و تصحیح نوشته های ارسالی تعیین کننده خواهد بود .

  • مهمان - مهمان

    خیلی زیبا .چو ایران نباشد تن من مباد.

  • مهمان - مهمان

    درود بر شما سرکار خانم بدیعی کسی در وفاداری شما در مورد مطالب نوشته شده شک نکرد ای کاش در مورداین اسطوره ایرانی که در اوستا آمده است و از او نام برده شده نیز وفادار بودی و درسترین مطلب را به چاپ میرساندی !باشد که در نوشته هایمان بیشتر دقت نموده تا موجب سر گردانی خواننده نشویم بازم از شما ممنونم که زحمت کشیده و مطلب را نوشتید بدرود .

  • مهمان - مهمان

    خیلی لذت بردم از خواندن این مطلب و من هم می گویم : چو ایران نباشد تن من مباد. سپاس به خاطر زحمت شما.

  • مهمان - مهمان

    وای اگه خون سیاوش دامن شبو بگیره
    اگه باز به زخم رستم سهراب قصه بمیره
    وای اگه درفش کاوه بشه باز خنجر ضحاک
    اگه باز از تخت جمشید خسرویی بیفته رو خاک

    وای اگه کمون آرش بشکنه به دست کینه
    وای اگه دوباره شیرین مرگ فرهاد و ببینه
    دیگه از غرور این خاک چی میمونه چی میمونه
    واسه بچه های البرز چه کسی قصه میخونه

    کاشکی از بغض دماوند خون نشه قلب ستاره
    کاش نیاد روزی که مهتاب توی کوچه پا نزاره
    کاشکی از چشمای مجنون خواب لیلی رو نگیرن
    کاش فرشته های عاشق توی آسمون نمیرن

    وای اگه کمون آرش بشکنه به دست کینه
    وای اگه دوباره شیرین مرگ فرهاد و ببینه
    دیگه از غرور این خاک چی میمونه چی میمونه
    واسه بچه های البرز چه کسی قصه بخونه

    غم سردارای جنگل به دل خزر میمونه
    دوباره خروش کارون قلب شب رو میسوزونه
    چشمای معصوم زرتشت از یاد ارس نمیره
    قلعه ها میریزن اما بغض بابک نمیمیره


    دیگه از غرور این خاک چی میمونه چی میمونه
    واسه بچه های البرز چه کسی قصه میخونه[B]null[/B]

  • مهمان - مهمان

    دروذ بر تو خواهر عزیر و خسته نباشیدمطالب خیلی جذاب بود مریم بدیعی

فرتوری از نگارخانه

abangan92kochehbiyok0_20131028_829932959517.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2