بخشی از برنامه ریزی نادرست تعداد زیادی را نسبت به این جام بی تفاوت کرده است
هوشنگ باستانی - سی ویکمین دوره جام جان باختگان هم به اتمام رسید واین جام هم همانند دوره های پیشین دارای نقاط ضعف بی شماری بود. غرض بنده ازاین نوشتار مطرح کردن کاستی ها و امکانات جام ومحل برگزاری مسابقات نیست.
بنده به عنوان یک شرکت کننده در حداقل بیست دوره جام و اکنون هم بعنوان پدر دونفر از شرکت کنندگان درجام با شما سخن می گویم و این نامه را برای سایتهای خبری نیز ارسال خواهم کرد تا اگر آنها جسارت انتشار آنرا داشته باشند نظر دیگر همکیشان نیز منعکس گردد تا مشخص شود که این درد من تنها نیست.
قبل از هرچیز لازم است یادآوری کنم که این نوشته دلیل بر ندانستن وندیدن زحمت هموندان کانون دانشجویان زرتشتی نیست. پس خواهشمندم با این نگاه اين دردنامه را نخوانيد. این نوشته، انتقادی است کتبی از زبان یکی از شرکت کنندگان چندین دوره این مسابقات که هربار تمامی کاستی ها را با جان ودل خریده و سال بعد بازهم شرکت کننده بوده ، پس کاملا با مشکلات وسختی هایی که هموندان کانون با آن درگیر هستند آشنا ودرتمامی این سالها نیزقدرشناس زحمات آنان بوده ام ولی می خواهم از مواردی بگویم که مربوط به برنامه ریزی شما است و هیچ ارتباطی هم به امکانات و بودجه و...... ندارد و حتما تمامی شما عزیزان آن را شنیده اید ومتاسفانه به دلايل مختلف از جمله حق دادن به خودتان ، هیچ گونه ترتیب اثری نداده اید.
در این چند روز، مطالب وعکسهای زیادی از جام وزحمات شمایان در سایت های خبری انتشار یافت . در جایی نیز خواندم که از انتقاد سازنده و رودررو حمایت کرده وبا گوش وجان آنرا می شنوید و بنده نیز تلاش خواهم کرد تا با این نوشتار کاملا به صورت رودر رو با شما عزیزان گفتگو کنم .
1/ آیا شما خبر دارید که در این مدت که هیچ، در این چند سال بارها از برنامه ریزیهای شما در جام انتقاد کرده ایم وشما حتی یکبار هم صدای مارا نشنیده اند؟ آیا می دانید بارها گفته ایم که چرا باید مسابقات والیبال بانوان تا پاسی از نیمه شب برگزار شود ؟ آیا می دانید هستند بانوان ورزشکاری که مجبور هستند به خاطر برنامه ریزی دقیق وبی غرض شما برای اینکه در آن ساعات نیمه شب به سلامت به منزل برسند دست به دامان یکی از دوستان وآشنایان شده و باهزار خواهش وتمنا آنها را منتظر نگه داشته اند .درصورتی که اگر با درایت خاص شما ساعت مسابقه مناسب بود آن فرد به راحتی میتوانست خودش را به منزل برساند.هربار نیز علت اینگونه برنامه ریزی پرسیده شد تنها دلیل شنیده شده این بود که: مسابقات آقایان که طرفدار بیشتری دارد در ساعات مناسب باید برگزارشود در نتیجه مجبور هستیم تا مسابقات بانوان را در ساعاتی دیگر بیاندازیم. به نظر شما این دلیل کارشناسی ومنطقی است وتمامی جوانب در نظر گرفته شده؟ وهمین طور بازهم بخاطر برنامه ریزی دوستان عزیز مسابقات بسکتبال بانوان نیز میبایست در گرمای ساعت 5 پسین برگزار شود و اعتراض در این مورد هم بی فایده بود چراکه شاید اعضای کمیته نمیدانند شرایط خانمها خیلی متفاوت تر ازآقایان است و بازی در آن شرایط میتواند باعث فشارهای داخلی زیادی شود.آیا یکی از شما سرخی چهره بانوان رشته بسکتبال را در آن ساعت از روز دید؟ در مقابل وقتی آقایان ساعت 7 پسین به گرمای زمین اعتراض داشتند به سادگی بازی آنها با تاخیر برگزار شد.
2/ آیا شما اطلاع دارید که یکی از شرکت کنندگان نوجوان در مسابقات شطرنج امسال از صبح تا ظهر در مارکار منتظر مشخص شدن ساعت مسابقه خود بوده وهربار هم جواب" هنوز معلوم نیست" را شنیده وبعد که از فرط خستگی به منزلش رفته و پسین همانروز مراجعه کرده معلوم شده که از زمان مسابقه اش گذشته وبه علت عدم حضور، او بازی را باخته است. آیا شما در گوشه ای از زحماتی که کشیدید اشک آن نوجوان را هم دیده اید که به خاطر عدم برنامه ریزی دقیق کمیته شطرنج نتیجه باخت را با ناامیدی دنبال کرده است ؟
3/ آیا خبر دارید به خاطر برنامه ریزی دقیق شما در مراسم افتتاحیه وتاخیر در برگزاری آن، تیم جان باخته جمشید گشتاسبی تا ساعت 4 بامداد در مارکار حضور داشت ودرست بعدازظهر همانروز نیز دومین بازی اش را در ساعت 6 پسین و زیر آفتاب داغ انجام داد وبه همین دلیل به خاطر خستگی مفرط وعدم استراحت بازی دوم خود را باخت. البته مطمئنا این جام آنقدر برای آنها ارزشمند نبود که ناراحت باخت در آن باشند ولی ناراحتی اینجاست که وقتی از این بابت گلایه شد دوستان برای اینکه آب رفته شده را به جوی برگرداند بازی سوم آنها را به ساعت 11 شب انداخته و ساعت بازی تیم دیگری را جابجا کرند و در مقابل اعتراض آن تیم ، تنها گفتند: تقصیر ما نیست شیرازی ها خواستند که ساعت بازی عوض شود.
4/ خبر دارید که در همان مسابقه عجیب که تا ساعت 4 صبح طول کشید یکی از بازیکنان جوان تیم آترین فحشی را به بازیکن قدیمی وخبرساز همیشگی جام داده و او نیز در مقابل با داد وهوار و پیش کشیدن سابقه 20 ساله خود با مربی آترین جنجالی درست کرد و تقریبا تمامی بازیکنان را درگیر جداسازی آنها کرد واگرچنین نمیشد یک صبح خاطره انگیز در مارکار اتفاق می افتاد ودر این بین کمیته برگزار کننده فوتبال هیچ عکس العمل خاصی نشان نداد و آن بازیکنان خاطی بنا بر آئین نامه انضباطی تنبيه نشدند که هیچ ، حتی یکی از همان بازیکنان که در دو رده سنی نیز بازی می کرد تا لحظه آخر در مسابقات حضور داشت ودر انتها نیز لوح یادبود و تندیس نیز گرفت!! هیچ می دانید اگر همان روز با او به شدت مقابله میشد شاید روز بعد بازیکن خاطی تیم منتخب آن مشت کذایی را بر صورت بازیکن تیم زاهدان نمی کوبید. که البته ظاهر سازی واخلاق غیر ورزشی بازیکن تیم زاهدان هم میبایست با برخورد مناسبی از طرف کمیته برگزاری مواجه می شد.
5/ مطمئنا خبر دارید که وقتی به سراغ کمیته بدمینتون رفتیم واز آنها دلیل محرومیت یکی از بازیکنان را پرسیدیم وگفتیم چرا موارد مشابه محرومیت نداشته است آنها ابراز داشتند که آئین نامه انضباطی فقط وقتی اجرایی می شود که شرکت کنندگان با برگزار کنندگان درگیر می شوند واگر درگیری میان خود بازیکنان باشد کمیته وآئین نامه انضباطی هیچ عکس العملی نشان نمی دهد.
6/ دوستان عزیز آیا می دانید باز به خاطر برنامه ریزی های دقیق وهمه جانبه شما عزیزان ، بازیکنی که در مسابقات بدمینتون میکس شرکت داشت بعد از مسابقه سنگینی که انجام داده بود باید یک مسابقه هم در انفرادی می داد و وقتی بابت ساعت پشت سرهم آن دو مسابقه وچیدمان نامرتب بازیها اعتراض کرد تنها جوابی که شنید این بود: وقت کافی برای انجام تمامی مسابقات نیست وباید فشرده برگزار شود و وقتی گفته شد که چه اصراری دارید تا از این همه بازیکن ثبت نام بعمل بیاورید وبعد وقت کم بیاورید و آیا به فکر خستگی وسلامت بازیکنان هستید هیچ جواب منطقی نشنید ودر مقابل به خاطر همین اعتراض از مسابقات محروم شد. بنظر شما آن آئین نامه انضباطی واجرایی مسابقات فقط برای فرار از واقعیتهای مطرح شده نیست ؟
7/ هموند ارجمند آن زمان که تمامی شما دست در دست هم سرود ای ایران را سر می دادید و در چهره تک تک شما غرور موج می زد آیا خبر دارید که یکی از نونهالان فوتبال به خاطر برنامه ریزی دقیق شما فقط لوحی از جام را به یادگار گرفت و وقتی دوبار برای گرفتن جایزه حضوراهدا کنندگان جوایز رسید هیچ اهمیتی به درخواست او داده نشد و همان کودک در همان لحظه که فقط برای شما افتخار آمیز بود درگوشه ای اشک می ریخت .
شما را به خدا نگوئید این اتفاقات در این حجم مسابقات طبیعی است وممکن است تنها یک باراتفاق بیفتد چرا که همان کودک دو سال قبل در مسابقات شنا به خاطر دقت در محاسبه رده سنی بازیکنان رتبه سومی اش با چهارمی عوض شد و سال گذشته نیز به خاطر قانون مداری و دقت همان کمیته در ابتدا به خاطر خطای نفر اول، او را قهرمان اعلام کردند وپسین همان روز بر روی برد او را نفر دوم و بعد به هنگام اهدای جوایز، آن کودک بخت برگشته جایزه نفر سوم نصیبش شد و نه تنها خود کودک وخانواده اش بلکه ماهم نفهمیدیم که آخر چطور ممکن است یکنفر در یک رشته از رتبه اول به سوم برسد. آیا می دانید آن کودک امسال دیگر حاضر نشد در رشته شنا حضور پیدا کند و دیگر حالش از استخرو شنا به هم می خورد. واقعا میتوانید خسارت روحی وارد شده به آن کودک را برایمان محاسبه کنید؟
واین شد سرنوشت همان کودک در مسابقات تیمی امسال که بعد از اینکه از فاصله دور بارها خودش را به مارکار رساند حتی لایق همان جایزه کوچک وتوهین آمیز شماهم نبود وخود بهتر می دانید اگر صدها جایزه با ارزشمندتر از آن هم به او داده شود جای خالی آن جایزه در آن شب افتخار آمیز را نخواهد گرفت.
8/ دوست ارجمند آیا می دانید در مسابقات پیشکسوتان که امسال برای نخستین بار برگزار شد بازیکنانی بودند که با هزینه سفرحداقل پنجاه هزار تومان و چهار روز حضور نداشتن در محل کار از شهرستان به تهران آمده و فقط برای اینکه در یک دوره مسابقه ، زنده کننده خاطرات گذشته خودشان باشند، حضور پیدا کردند وشما یا از آنها قدردانی نکردید و یا وقتی آنها را با آن سن وسال برای دریافت جایزه صدا کردید فقط یک لوح و تندیس به آنها دادید که شک نکنید آنها از این لوح ها وتندیس ها بسیار داشته اند .آیا خبر دارید که حتی تعداد آن لوح های بی ارزش که از نظر شما با مهر سازمان تربیت بدنی ارزشمند شده به تعداد بازیکنان تیم قهرمان نبود ودرنتیجه بعضیها حتی آن لوح را نیز نگرفتند؟ باور داشته باشید که آن پیشکسوتان عزیز چشم به راه جوایز نبوده اند . چرا که در همین میدان بارها جوایزنه چندان ارزشمند شما را گرفته اند و فقط بخاطر باهم بودن وزنده نگه داشتن نام جان باختگان بازهم در این مسابقات حضور پیدا کردند.
آنها تصورمیکردند که بالاخره یک ارگانی پیدا شد تا قدرشناس حضور آنها در هازمان ورزشی طی این سالها باشد و زهی خیال باطل که بازهم فقط توهین را دید . آیا این قدرشناسی درستی از این پیشکسوتها بوده است ؟ آیا ارزش پیش کسوت برای شما همین بوده است و انتظار دارید سال آینده نیز همین عزیزان باز در مسابقات شرکت کنند ؟افرادی که خود می دانید اگر خدای نکرده آسیبی جدی می دیدند به خاطر کهولت سن ممکن بود سال ها زمین گیر شوند. آیا برای شما واژه پیش کسوت تاکنون معنا شده است؟
9/ بنظر شما کودکی که ساکن کرج است ومدتها برای حضوردر این مسابقات با شوق تمرین میکند و وقتی تا شب قبل خانواده اش درگیر مسابقات بوده میتواند صبح زود در مارکار حضور پیداکند وفوتبال بازی کند ؟ یک کودک نهایت ده ساله مگرچقدر انرژی دارد که بخواهد فشارهای اینچنینی را تحمل کند ؟
متاسفانه با شناختی که از هموندان کانون در این چند سال اخیر داریم احتمالا این انتقادها را هم خوانده وخواهید گفت در سال بعد سعی خواهد شد تا چنین اتفاقاتی نیفتد ولی این را بدانید که این تنها بخشی از برنامه ریزی نادرست شما بوده و تعداد زیادی را نسبت به این جام بی تفاوت کرده و مهمتر اینکه بدانید گوشمان از این صحبتها پر شده واز این نوع موارد بارها بارها اتفاق افتاده وبارها بارها عنوان شده ومتاسفانه وقتی قرار است سرخود را در برف کرده واشتباهات خود را نپذیریم همیشه همین مشکلات باقی خواهد ماند.
شما در یک سایت خبری به خاطر قطع اینترنت از همکاران خبرنگار عذرخواهی کردید. در مراسم افتتاحیه ودر صدجای دیگر آئین نامه انضباطی و رعایت آنرا به رخ ورزشکاران کشیدید. صدها بار هم انتقادات را با انتقاد پاسخ دادید و نخواستید گوش شنوایی برای این درد باشید وتنها وتنها منت کار کردن شبانه روزی و هفت ماهه خود را به رخ ما کشیدید. میخواهم یکباربصورت علنی صدای یکی از همان آدم ها را که مطمئنا صدای خیلی از ورزشکاران است را بشنوید ومطمئن باشید وبدانید که مامنکر زحمات شما نیستیم ولی قبول کنید حداقل بعد از بیست سال برگزاری مسابقات جام جان باختگان در این سطح و دیدن کاستی های اینچنین ساده واحمقانه در هر دوره دیگر صبر ماهم تمام خواهد شد .
ما ضربات روحی وجسمی که خودمان در دوران نوجوانی وجوانی دیده ایم را به جان ودل خریدیم چرا که در آن دوره نه امکانات کافی بود ونه اینقدرهموندان محترم کانونی مدعی بودند . ولی به نظر شما که تحصیل کرده اید آیا نباید اینهمه منت را به گونه ای پاسخ داد؟ شما طوری خودتان را بزرگ کرده اید که دیگر تاب شنیدن کوچکترین انتقاد را نیز ندارید وخدا را شکر از همه طرف هم حمایت می شوید ودیگر گوشی برای شنیدن این صدای حقیر برایتان نمانده است.
این را بدانید که جایگاه کنونی کانون دانشجویان زرتشتی و جام جان باختگان حاصل تلاش صدها نفرعزیز بی ادعا بوده است .عزیزانی که شاید امروزه تنها نظاره گر از دست رفتن آن تلاشها در سایه غرور وخودخواهی شما باشند چرا که حتی صدای آنها را نیز نمی شنوید.
در انتها بازهم می گویم این نوشتار دلیل بر نادیده گرفتن زحمات شبانه روزی عزیزان کانونی نیست ولی امیدوارم سال دیگر وقتی یکی از شما در پای میکروفن با افتخار سخن می گوید ویا هماهنگ کننده را با افتخار بر روی دست می چرخانید کسی در گوشه ای اشكی نريزد وبخاطر توهین شما خودش را سرزنش نکند وحداقل در ازاء آن اشک ریخته شده جرات عذرخواهی داشته باشید .

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان