چرا آلودگی؟ تلاش برای مجیطی بدون آلودگی
داریوش شامردانی - وسواس ایرانیان زرتشتی در پاک نگه داشتن آب,خاک,هوا و آتش زبانزد یونانیان بوده است. هرودوت و گزنفون درباره آن قلمفرسایی کرده و نوشتهاند که ایرانیان هیچ چیز آلوده و کثیفی در آب نمیریزند و در پاک نگاهداشتن خاک و زمین مراقبت میکنند.
در دین زرتشت, هر آنچه که دادهی خداست, پاک و دوست داشتنی است. تفاوت زیادی است, میان دینهایی که ماده و تن را شیطانی میدانند و زرتشتیان که آنها را بخشش خدایی و در خور حمایت میشمرند. این انسان است که نباید ماده را در راه نادرست بکار برد. خداوند این جهان شادی آفرین را با همهی زیباییهایش برای بهره برداری و لذت آدمیان آفریده است. ارجگذاری به عناصر طبیعی اقرار به عظمت خداوندی و دینداری است.
داریوش بزرگ در کتیبهی بیستون مینویسد: اهورامزدا جهان را آفرید, مردمان را آفرید, شادی را آفرید و شادی را برای مردمان آفرید.
فرهنگ ایرانی زرتشتی, فرهنگ شادی است و فرهنگ سوگواری , فرهنگ غیر ایرانی است. در نمازها, زرتشتیان به سوی نور نماز میگذارند و معنای آن این است که خداوند در همه جا حاضر است. خانهی خاصی ندارد و همه جا خانهی خداست. و دیگر آنکه, همهی نعمتهای خداوندی را هر جا که باشند, باید ارج گذاشت و حمایت کرد.
شهرهای جهان از سوی مجمع کشورهای عضو اکو و بر اساس ذخایر آب آشامیدنی، چگونگی دفع زباله
مواد زائد، فاضلاب شهری، آلودگی هوا و تراکم ترافیک رده بندی می شوند
و همانگونه که می دانید اهمیتی که دین زرتشت برای حفظ و حمایت محیط زیست قایل شده, باعث آمده است که, عدهای از دانشمندان, دین زرتشت را نخستین دین حفظ محیط زیست نام دهند.
این بحث مقدمه ای بود درباره سفرنامه همازور به پیر سبز در سال 1390 و نشان دادن وضعیت آنجاست



چرا در عمل اهل تظاهر شده ایم و با بوی عود و کندر بر نا پاکی ها و آلودگی ها می خواهیم سر پوش بگذاریم وبعد هم برگزارشگری که واقعیت ها را بیان می کند خرده می گیریم.
پس بی یایید با هم تلاش کنیم نه تنها پیر سبز و بدون آلودگی و با مدیریت درست وعلمی اداره شود ونشان دهیم همانطور که در ذهن ما پیر سبز وچک چکو سبز است سبز و جاوید بماند و الگو برای همه جهانیان باشد بلکه محل زندگی مان را آباد کنیم

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان