فرامرز پوررستمي- 14 نفر از اعضاي هيات مديره گردش ٤١ انجمن زرتشتيان تهران در جايي كه نشست برگزار ميشود، حضور دارند و چشم انتظار يك نفر ديگر تا نشست رسمي شود و بتوانند مواردي را كه در كميسيونها بررسي شده است، مطرح و تصميم گيري كنند.
شامگاه روز دين ايزد برابر با دوشنبه ١٨ بهمن ماه ١٣٨٩ و ساعت ٦ و ٥٠ دقيقه است. و اين نشست بهطور معمول بايد ساعت ٦ پسين آغاز ميشد.
عقربه هاي ساعت به ٧و ٢٠ دقيقه رسيده و همچنان يك نفر كم است. يكي دو نفر از كساني كه بهموقع آمده اند، به رييس(دكتر رستم خسروياني) اعتراض ميكنند كه وقت انجمن و اعضاي آن دارد به هدر ميرود و كارهاي بسياري هست كه نياز به تصميمگيري و مصوبه دارند.
رييس ميگويد: “يك ربع ديگر صبر كنيد.” اعضاي حاضر چندتايي يا دوتايي با هم گپ ميزنند يا دور اتاق ميچرخند. كساني هم كه درجاي تماشاگران نشست هستند و خبرنگاران رسانههاي زرتشتي هم منتظر هستند تا نشست رسمي بزرگترين انجمن زرتشتي ايران كه بيش از يك سده سابقه دارد، آغاز شود.
ساعت ٧و ٣٥ دقيقه را نشان ميدهد كه رييس از موبد سهراب هنگامي كه در جاي تماشاگران نشسته است، ميخواهد كه نيايش آغاز جلسه را بخواند تا نشست را به صورت غير رسمي آغاز كنند.
نيايش كه تمام ميشود، ساعت ٧و ٤٠ دقيقه شده است و درهمين زمان يكي ديگر از اعضايي كه در انتخابات ترميمي به هيات مديره پيوسته است، از در وارد ميشود تا تعداد به حدنصاب ١٥ تن برسد
( از اينجا به بعد آنچه را كه در نشست گذشت، ميتوانيد در رسانههاي خبري زرتشتي بخوانيد.)
اما آنچه كه ميماند و بي رودربايستي بايد به آن بپردازم، چند پرسش از كساني است كه سبب ميشوند جلسه از رسميت بيفتد و برخوردي كه رييس و اعضاي هيات رييسه با اين روشها داشتهاند و دارند. اينرا هم بگويم كه در گردش ٤١ تعداد نشستهايي كه رسمي نشدهاند، قابل توجه است و در ميان گردشهاي اخير انجمن زرتشتيان تهران اگر بينظير نباشد، كمنظير است. تنها در همين نشست به دليل ١٠٠ دقيقه تاخير در مجموع ١٤٠٠ دقيقه يا ٢٣ ساعت و ٢٠ دقيقه (نفرساعت) وقت بههدر رفت.
پس بي رودربايستي بگويم كه:
- اعضاي هيات مديره و بهويژه هيات رييسه دارند آبرو و اعتبار اجتماعي خود را به رايگان به چند نفري كه نشستها را از رسميت مياندازند، ميبازند.
- رييس بيش از اندازه در برابر اين چند نفر كوتاه آمده، حتي مفاد اساسنامه را هم در مورد غيبتها ناديده گرفته است.
- ممكن است گفته شود كه اعضاي غايب عذر موجه دارند يا هر جلسه اطلاع دادهاند، اما بههر دليل كه باشد، نتيجه يكيست! پس بهتر است آنها كه فرصت آمدن ندارند يا نميخواهند بيايند، استعفا بدهند يا هيات مديره آنها را كنار بگذارد و محترمانه سپاسگزاري هم بكند. بهاين ترتيب تكليف را با خودشان و هموندان انجمن روشن كنند.
- بازرسان چشم و گوش زرتشتيان تهران در انجمن هستند و بايد در اين موارد هشيار باشند و بيشتر احساس مسووليت كنند.البته تلاش آنها را هم ارج مينهم و سپاسگزارشان هستم.
- كسانيكه در اين نشست نبودند و دليلي كه براي نبودنشان گفته شد، از اين قرار است: خانم همايون پشوتني زاده و آقايان رامين گشتاسبي، داريوش اورنگي و رستم بهدين( همگي با اطلاع قبلي در سفر يا ماموريت اداري بودهاند) و آقايان خدايار مندگاري شريفآباد و جمشيد دارابيان كه دليلي براي نبودنشان ذكر نشد.
- پوزش ميخواهم كه يادداشت تلخي شد و بيگمان كام هموندان و دوستداران پيشرفت امور انجمن تهران را هم تلخ ميكند. پس آنرا با ذكر اين نكته به پايان ميبرم كه در تمام مدت نوشتن، اين بيت به يادم ميآمد:
ما زياران چشم ياري داشتيم خود غلط بود آنچه ميپنداشتيم

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان