خوشا شیراز و وصف بی مثالش خوشا پذیرشگاه و پارتی بازی بی حسابش
دل خون - درود به همه زرتشتیان و درود به همه زحمت کشای جامعه زرتشتی و درود به همه دوستان و بچه های نازنین شیراز .
همه آدمایی که تو ایران زندگی میکنن تا اسم اردیبهشت ماه میاد یاد شیراز میفتن و گل و بلبل و عطر بهار نارنج و ... واقعا هم بیراه نمیگن تو هیج جا نمیشه مثل شیراز اردیبهشت رو حس کرد .
مخصوصا اگه بدونی یه جایی تو دل شیراز یه باغی هست که میتونی توش مثل خونه خودت راحت باشی و چند روزی با شیراز و اردیبهشت و کوروش و داریوش و حافظ و عطر بهار نارج آروم بگیری ، دیگه بهونه ای نمیمونه که نخوای یه برنامه ای واسه اینهمه قشنگی بریزی .
خدا رحمت کنه روان همه پدرا و پدر بزرگامونو که چه فکری داشتن بنازم به اینهمه آینده نگری که ما الان میتونیم هر جای ایران عزیز که یه جورایی همکیشای خودمون توشن بریم بی اینکه نگران جا باشیم .
اما باغ وقفی حکایت دیگه ایه یه تیکه از پردس ایرانیه تو مهد تمدن ایران زمین با یه دنیا زیبایی و راحتی و سکوت وآرامش. دست همه شیرازیا درد نکنه که نسل به نسل اونو حفظ کردن تا ما الان میراث دار زیبایی اون باشیم . اما ! این تافته جدا بافته که تو بزرگیو زیبایی و سبزی گل سر سبد پذیرشگاههای زرتشتیه داستان دیگه ای داره.
گویا طرفدارای زیاد اون باعث شده که یه جور دیگه ای باشه . از هر زرتشتی که بپرسی میدونه که پذیرشگاه های زرتشتی تو هر شهری که باشن مثل هتل نیستن ،رزرو این چیزا هم ندارن ( یعنی قبلا که اینجور بوده ) هر کی اومده خوش اومده قدمش رو دیده اصلا فلسفه ساخت این پذیرشگاه هام همین بوده واسه باغ وقفی فرقی نمیکنه که کی هستی و از کجا میای هرکی هستی خوش اومدی .
اما الان دیگه مثل اینکه اینجوری نیست واسه باغ وقفی دیگه هرکی هستی شاید خوش نیومده باشی ،فقط بعضیا خوش اومدن.
چند وقت پیش تو همین اردیبهشت عزیز بود که خواستیم بریم شیراز و افتخاراتمونو تو وجودمون تازه کنیم نه واسه تفریح واسه اینکه تو ذهن چند تا جوون یه ستون بزنیم با استواری ستونای تخت جمشید و احساس ناب ایرانی بودنو رو اون استوار کنیم . اما !
یه امای غم انگیز تو کار بود امایی که هیچ وقت نبوده . و امیدوارم که هیجچ وقت دیگم نباشه. باغ وقفی که همیشه درش رو به همه باز بود درش رو به ما بسته بود، چرا ؟ چونکه یه تور، یه گروه نازنین زرتشتی که همشون از بچه های گل جامعن همه باغ رو گرفته بودن باغی که هیچ وقت نخواسته بود کسی از پیش رزروش کنه تا زرتشتیا فکر نکنن با هم فرق دارن .

اما ما حس کردیم که فرق داریم چون ما نتونستیم حتی یه اتاق رزرو کنیم اما یه گروه تونست همه باغ رو رزرو کنه پس فرق داریم .همه میدونن که تو اردیبهشت شیراز بهشته خیلی هام میخوان که برن، اما آیا یه گروه حق داره حالا به هر اسمی که داره تمام اتاقهای جایی رو که مال همست واسه خودش رزرو کنه یعنی اگه سال آینده 4 تا گروه همه ی 5 شنبه ها و جمعه های اردیبهشت باغ رو رزرو کنن واسه باقی زرتشتیا اردیبهشت شیراز تعطیل میشه . یعنی ما میتونیم از طرف یه گروه فعال دیگه جامعه زرتشتی واسه سال آینده همه اردیبهشت باغ وقفی رو رزرو کنیم؟ یا نه این قانون فقط واسه گروه های خاصه مطمئنم که نمیتونیم و اگر هم بتونیم نمیکنیم چون نمیخوایم در باغی رو که وقف همه زرتشتیا شده رو روی اونا ببندیم . اگه میشه با یه نامه از یه ارگان باغ رو رزرو کرد اعلام کنید تا ما از الان نامه سال آینده رو بزنیم اگر هم نمیشه واسه هیچ کس نشه .
کسی منکر این نیست که گروههایی میتونن واسه خودشون تور بذارن و در چهارچوب خدمت به زرتشتیا اونارو در آرامش به مسافرت ببرن من دست تک تک اونارو میبوسم چون میدونم نه منافعی دارن و نه هیچی فقط واسه خدمت این کارارو میکنن .
اما مسوولین باغ میتونن با یکم برنامه ریزی به همه تورهایی که هست یا بعدها خواهد بود اعلام کنن ظرفیت باغ وقفی اینقدره و همیشه چند تا اتاق واسه مسافری که از راه میرسه خالیه . همه این کارارو میشه کرد تا در باغ رو به هیچ زرتشتی بسته نباشه .
پاینده باشید همه اونایی که واسه جامعه ما بی هیچ منتی زحمت میکشید همتتون پایدار و پاداشتون با اهوارای ایران زمین .
در این راستا :
یکشنبه هر هفته جامعه خود را به نقد بگذارید

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان