بانوی همکیش کرمانی، کارگر نمونه در سال ۹۰شناخته شد
آرميتا فرهمند – بامداد یکشنبه یازدهم اردیبهشتماه در شهرک صنعتی کرمان از سیمین ضیاتبری در آیین سپاسداری از کارگران نمونه کارخانجات شهرک صنعتی، با باشندگی استاندار کرمان، سپاسداری شد.
وی در پاسخ ازچه روی به عنوان کارگر نمونه برگزیده شدید؟ گفت:«همیشه تلاش کردهام تا درستکار و راستگو باشم وهرگز وجدان کاری را زیر پا نگذاشتهام.»
وی شوند پیروزیاش را پس از لطف پروردگار، دعای خیر پدرومادرش میداند و می گوید:«روانشان شاد.»
وی درسال 1344 درکرمان زاده شد ودرسال 68 ازدانشگاه آزاد اسلامی کرمان دررشتهی کارشناسی حسابداری با معدل 9/18 فارغ ا لتحصیل شد.
یک سال پیش از فارغ التحصیلی به عنوان کارورز در کارخانهی روغن نباتی گلناز کرمان مشغول به کار شد واسفند 68 بود که با عنوان سرپرست حسابداری صنعتی، با دستمزد ماهیانه 62500ریال به استخدام کارخانهی روغن نباتی درآمد.

پنج سال درآنجاکارکرد و از این رو که همیشه بهدنبال آموختن و به دست آوردن تجربههای تازه بود، پس از اینکه از طریق روزنامه باخبر میشود که کارخانهی کرمانیت نیاز به استخدام کارمند وسرپرست حسابداری صنعتی دارد، تقاضای استخدام می دهد که پس از آزمون و مصاحبه پذیرفته میشود، ولی باتوجه به اینکه پست سرپرست حسابداری صنعتی را برای یک مرد درنظرگرفته بودند، از وی می خواهند که باعنوان کارمند حسابداری مشغول به کار شود که نمی پذیرد.
سیمین می افزاید :«یادم است هنگامی که از آنجا بیرون می آمدم یکی از همکلاسی های مرد دوران تحصیلم را که برای این شغل نامزد شدهبود، دیدم.
در آن زمان من نفر سوم دانشگاه بودم و او نفر دوم، دانستم که او رابرای این پست برمیگزینند. از ته دل برایش آرزوی پیروزی کردم ولی پس از 10 روز به من خبر دادند که برای پست «سرپرست حسابداری»من را برگزیده اند.»
وی پس از دو سال کار در کرمانیت بدنبال شرایط کاری بهتر، برای دوسال دریک شرکت صادرات و واردات کار می کند.
پس از آن با پست سرپرست حسابداری کارخانهی صنایع فولاد به استخدام این کارخانه در بردسیر درمی آید.
در مدت 10 سالی که در این کارخانه کار میکرده است، دو بار با نگهداری سمت سرپرست امور مالی و اداری کارخانه نیز بوده است.
ولی شوربختانه بهشوند درگذشت مادرش، خویشکاری و ادارهی خانواده را بر دوش گرفته و تصمیم میگیرد که کاری در کرمان پیدا کند
همزمان بهشوند شهرتی که در زمینهی حسابرسی کارخانهها و شهرداری رفسنجان پیدا کردهبود، از سوی مجتمع ذوب آهن ونورد کرمان که به تازگی به بهرهبرداری رسیده بود، دعوت به کار میشود که از آن زمان تا کنون در این کارخانه مشغول به کار است.
ضیاتبری می گوید:«گرچه میدانستم مدیران کارخانه از کارم خشنود هستند و در زمینهی کاری خودم خلاقیت هایی نیز ابداع کرده بودم، ولی گمان نمی کردم من را به عنوان کارگر نمونه برگزینند. بیشتر فکر میکردم که از بخش فنی کارخانه کسانی را گزینش میکنند.»

وی میافزاید:« همیشه روی پای خودم ایستادهام و برای بهدستآوردن هیچ یک از این شغلها هرگز از کسی کمک نگرفتهام و هیچ پارتی و آشنایی نیز نداشتهام و در این 22 سالی که کار کردهام، با آنکه همه میدانستند زرتشتیام، اما هرگز کوچکترین بیاحترامی به من، نشدهاست.»
برنامهی آیندهی سیمین، بازنشتگی در نخستین فرصت است تا بیشتر بتواند به همسر و فرزندشان، فرزاد و بابک نیکدین برسد. وی بالاترین لذت زندگی را در داشتن خانوادهای خوب، میداند .
سیمین در سخن آخر می گوید:« یادمان باشد که خداوند همه انسانها را در هنگام زادهشدن ، یکسان آفریده ، با دو نیروی «سپنتا مینو» و «انگره مینو». پس بیایید از زمانیکه خود را شناختیم با امید به خدا و با بهرهگیری از نیروی سپنتامینو، زندگی را چنان بر خود هموار سازیم که هر روزمان بهتر از دیروز باشد.
سعی کنیم همیشه امیدوار باشیم و با خود بگوئیم که می توانیم موفق باشیم و در کلامی شعر گونه :
اگـر دنیـا به کـام تو نگـردد به امیدش بمان شیرین تر آید


















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان