بهروز نعیم آبادی - روشن کردن آتش در سپیده دم سال نو ، یکی از کهن ترین آیین های نوروزی ایران باستان است . این آیین هر سال در روستاهای مختلف شهر یزد به ویژه قاسم آباد برگزار می شود .
در گاهنمای ايرانی پنج روز پايانی سال را به نام پنجه يا بهيزك نام گزاری كردهاند و هر روز نام ويژهای دارد:
روز يكم: اهنودگاه، نام نخستين بخش از سرودهای اشو زرتشت
روز دوم: اوشتودگاه، نام دومين بخش از سرودهای اشو زرتشت
روز سوم: سپنتمدگاه، نام سومين بخش از سرودهای اشو زرتشت
روز چهارم: وهوخشترگاه، نام چهارمين بخش از سرودهای اشو زرتشت
روز پنجم: وهشتواشگاه، نام پنجمين بخش از سرودهای اشو زرتشت

به باور نيكان ما در پنج روز مانده به پايان سال فروَهر مردگان براي سركشي بازماندگان خود به زمين فرود می آيند و از همین روی در پايان گاهان بارهمسپهمديم، در پايان شب سال بر روي بام رفته و فانوسی به لبهي بام خود می گذارند كه تا بامداد روشن است. سپيده دم بر روی بام می روند و آتش افروزی آغاز مي شود كه با نوای اوستا در هم مي آميزد.

پیش از طلوع آفتاب در ساعت 5 بامداد روز یکشنبه یکم فروردین ماه سال 1389 خورشیدی (3748 زرتشتی) ، پس از پخش آهنگ ساز و سرنا و دف ، زرتشتیان قاسم آبادی بر پشت بام هایشان آتش روشن کردند .

ما زرتشتیان بر این باور هستیم که ده روز مانده به سال نو که پنجه کوچک آغاز می شود روان درگذشتگانمان سری به خانه و کاشانه خود می زنند و در سپیده دم سال نو به مکان اولیه خود بر می گردند و ما با روشن کردن آتش یعنی با نور و گرما آن ها را بدرقه می کنیم .

زرتشتیان پس از روشن کردن آتش اوستا می خوانند و کُشتی نو می کنند .

در این مراسم ، ظرفی پر از آب ، مقداری میوه که « وادرین » نامیده می شود ، چند شاخه سرو و شمشاد و آتشدان نیز بر پشت بام دیده می شود که ظرف آب را پس از پایان آتش افروزی بر روی زمین می ریزند که این نشانه بدرقه روان درگذشتگان است و عطر میوه هایی که در هنگام اوستا خواندن پاره شده است و بوی خوش که شامل کُندُر ، چوب سندل و غیره می باشد روی آتش ریخته می شود در هوا پخش می شود و روان درگذشتگان را شاد می کند .



پس از پایان مراسم آتش افروزی ، زرتشتیان کمی از باقیمانده آتش را در آتشدان می گذارند و روی آتش ، بوی خوش که شامل کُندُر ، چوب سندل و غیره می باشد ، می ریزند و به آتشکده محله خود که به آن درب مهر می گویند ، می برند .

زرتشتیان پس از تحویل سال نو و آغاز روز اورمزد و فروردین ماه ، سرو ، شمشاد یا مورد را در سردر خانه و پشت بام نصب می کنند . همچنین در پاشنه در خانه ، آویشن و سنجد می ریزند که نشانه عشق و دوستی است .

فرتور از بهروز نعیم آبادی

براي ديدن ادامه فرتورها كليك كنيد

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان