صعودی جاودانه به یاد زنده یاد پادینا پیران نژاد بر بلندای قله هزار کرمان    

سفرنامه ی صعود به قله هزار کرمان به یاد زنده یاد پادینا پیران نژاد      مازیار نیک بخش - هشتمین صعود سراسری کوهنوردان زرتشتی ایران با شرکت 23 نفر به مناسبت گرامیداشت یاد و خاطره روانشاد پادینا پیران نژاد، جوان ورزشکار کرمان به قله هزار کرمان، بلندترین قله این استان  برگزار شد

قله هزار کرمان، بلندترین قله این استان و چهارمین قله مرتفع ایران زمین است و کوهنوردان زرتشتی ایران با صعود به ان  برنامه ای جاودانه را رقم زدند.

شرکت کنندگان:

شیراز: افروز سهرابی ، رامتین مهربان شهریاری و شهرام گشتاسبی

یزد: شاهرخ باستانی، افشین نمیرانیان و کامیار لریان

سیرجان: خداداد مزدایی

کرمان: شهرزاد سروشیان، سودابه رشیدی، فردین سروشیان، هومان ساسانی، سیاوش رشیدی، سیاوش بختیاری و سحر رشیدی

تهران: میترا گوشنی، نگین اجباری ، مهزاد خاوریان، تریتی کیانی، تورج باستانی، بهزاد ماندگاریان (سرپرست برنامه)، مازیار نیک بخش، فرزاد خادم و ساسان اجباری

 

گزارش برنامه:

روز شنبه 13 خردادماه ساعت 10 و 40 دقیقه ،23 کوهنورد از سراسر ایران، در باشگاه اردشیر همتی کرمان گرد هم آمدند وبا مینی بوس و ون به سوی راین به راه افتادیم. شهر راین در 100 کیلومتری کرمان و محل آغاز صعود به قله هزار با ارتفاع 4465 متری که چهارمین قله و بلندترین قله در منطقه جنوب ایران است. پس از 2 ساعت حرکت مینی بوس به آبشار راین می رسیم.

در آنجا ناهار می خوریم و همنوردان به معرفی خود می پردازند. سرپرست برنامه بهزاد ماندگاریان، نکات لازم را به همنوردان یادآور می کند. ساعت 13 و 45 دقیقه صعود آغاز می شود، مسیرابتدایی پر شیب و نفسگیر است ولی بعد از 20 دقیقه شیب کم می شود تا پناهگاه در مسیری کم شیب و کنار رودخانه حرکت می کنیم.

 

سرعت گروه خوب است و بعد از حدود 2 ساعت به پناهگاه می رسیم. برای صعود به قله، با نظر سرپرست هر 3 نفر یک کوله برمی دارند و تنها لوازم موردنیاز برای صعود برداشته میشود، مثل لباس گرم، آب، صبحانه و خوردنی های پرانرژی . در حال شام خوردن هستیم که شاهرخ باستانی و خداداد مزدایی در تاریکی شب به پناهگاه می رسند، با وجود همه مشغله های شاهرخ در یزد او خود را  به ما رسانده تا در این صعود همراهیمان کند. کم کم همنوردان در پناهگاه می خوابند ولی بدلیل شلوغی پناهگاه کسی به خواب نمی رود.

روز یک شنبه 14 خردادماه ساعت 3 و 45 دقیقه بامداد تورج باستانی بیدار باش می دهد و همه در تاریکی کیسه خوابهای خود را جمع می کنند و آماده حرکت می شوند، چهره ها گرچه هنوز خواب آلود است ولی شمار کمی خوب خوابیده اند.

تنها نور هدلامپ مسیر حرکت را روشن می کند. سرانجام از پناهگاه هزار ساعت 4 و 15 دقیقه براه می افتیم و باز شیب زیاد در ابتدای مسیر به سختی صعودمی افزاید. حدود یک ساعت در این شیب راه می رویم، کوله ها سنگین است چون تا بازگشت به پناهگاه از چشمه آب در مسیر خبری نیست، و صعود به قله و بازگشت به پناهگاه حدود 10 ساعت طول می کشد. و نفر یک بطری آب 1 و نیم لیتری دارد. پس از طلوع آفتاب اوضاع بهتر شده و شیب مسیر هم کمتر میشود. گروه به حرکت خود ادامه می دهد و ساعت 7 بامداد در مکانی بالاتر از سنگ تاج خروس صبحانه می خورد.

 

به ارتفاع بالای 4000 متر می رسیم، مرزی که بدن انسان برای نشان دادن کم شدن فشارهوا دچار علائم ارتفاع زدگی می شود. شماری از همنوردان کرمانی با وجود تجربه اندک در صعود به ارتفاعات بلند بسیار پرتوان خود را نشان می دهند و پابه پای همنوردان دیگر می آیند، انگار نه انگار در ارتفاع 4000 متری هستند، انرژی عجیبی ما را بالا می برد، انگار کسی آن بالا در انتظار ماست. سرانجام با برخواستن صدای هورا از همنوردان،بعد 6 ساعت حرکت مداوم از پناهگاه، خبر خوش صعود به قله هزار می رسد.

 

 عکس پادینا را کنار تابلوی قله و پرچم ایران که به آن وصل شده است می گذاریم. چند عود روشن می کنیم و همه با دستانی بر افراشته و همراه با صدای خوش تریتی کیانی  نیایش می کنیم، تریتی بعضش می ترکد و به سختی خود را کنترل کرده و با همان حال ادامه می دهد، اشک از چشمان  سحر ، میترا ، سودابه ، افروز ، نگین ، هومان ، تورج ، رامتین، افشین  و تمامی همنوردان  جاریست ، لحظاتی  فوق العاده احساسی و فراموش نشدنی همه را در برمی گیرد. و سپس یک  دقیقه به یاد زنده یاد  پادینا  پیران نژاد سکوت می کنیم.

 او آنجاست، او همان توانی بود که کرمانی ها، یزدیها، شیرازی ها و تهرانی ها بالا و بالاتر می رفتند، همان توانی که همنوردان ما با وجود صعود سنگین خود به قله سه شاخ در 2 روز گذشته، خود را به قله رسانده بودند، او همان نیروی است که 23 کوهنورد از جای جای کشور زیبا و پهناورمان به دور خود گردآورده است، تا بلندترین قله کرمان و چهارمین قله ایران، قله هزار رنگ را صعود کنیم.

از بالای قله به آسمان نزدیکتریم، همان جایی که خورشید نوای زندگی را هر سپیده دم می خواند. قله زیباترین محل برای رویدن امید است، امیدی برای باز زیستن و افزون شدن اعتماد بر خویش، مکانی برای پیمودن سختیها و رسیدن و باز بازگشتن. این قانون زندگی است.قله یادآور می شود که هر رفتنی، سرانجام بازگشتی است.

در دل می گویم او جایی بهتر از اینجاست، جایی بدور از هیاهوی این زندگی، تنها درد و اندوه حسرت نبودن پادیناست برای خانواده اش، دوستانش، همکیشانش، هممیهنانش و همنوردان ، روحش شاد و یادش تا ابد جاوید.

 

عکس یادگاری با پارچه نوشته (بنر)از صعود خود می گیریم و بعد از 30 دقیقه روی قله ماندن باز می گردیم. در 100 متر پایین تر از قله به رسم زیبای شیرازی ها کمپوت آناناس می خوریم و با انرژی افزونتر بازمی گردیم. بیشتر مسیر شن اسکی است و این فرود را آسان می کند. گرچه شماری از همنوردان با پایین رفتن بروی شن اسکی مشکل دارند، به هر روی همه ساعت 2 بعدازظهر به پناهگاه می رسند و ساعت سه بعد از خوردن ناهار به سوی آبشار راین به راه می افتیم. انگار همه پر تجربه تر از پیش شده اند و نیم ساعت زودتر به آبشار می رسیم. همه بخاطر نخوابیدن در شب صعود بسیار خسته هستند و از راین با مینی بوس و ون به سوی کرمان حرکت می کنیم.

در بازگشت سحر رشیدی همنورد کرمانی و کوچکترین فرد گروه و سودابه خواهر سحر ، بخاطر صعود به اولین قله بالای 4000 متری خود براساس رسمی قدیمی، همه را به بستنی مهمان میکنند و اینچنین خستگی  از تنمان بیرون می رود.

ساعت 7 و 30 دقیقه شب مادر پادینا در باشگاه اردشیر همتی به استقبال ما می آید و کوهنوردان زرتشتی به رسم یادبود پارچه نوشته ی صعود خود به قله هزار را به او تقدیم می کنند و ضمن معرفی تک تک نفرات  برایش آرزوی صبر و شکیبایی می نمایند.

در انتهای برنامه همنوردان در نشستی خودمانی انتقاد و پیشنهاد و گفتنی های خود از این صعود را بیان می کنند، تا کمی ها و کاستی های این برنامه در آینده برطرف شود.

و اینچنین در ساعت 9 و 30 دقیقه شب با یکدیگر خداحافظی کردیم و هر کدام به شهر و خانه خود بازگشتیم اما با دلتنگی های بسیار از دو روز با هم بودن و با هم شاد بودن و سختی کشیدن برای رسیدن به  همدلی و با هم اشک ریختن به یاد پادینای عزیز و رقم زدن خاطراتی بی نظیر در صعود سراسری دیگری از کوهنوردان زرتشتی ایران زمین .

 

 و یک نکته مهم : خانواده شادروان پادینا پیران نژاد در حرکتی بسیار زیبا و بیاد ماندنی و خیرخواهانه درخواست کردند تا تمامی هزینه های این برنامه از سوی شان پرداخت گردد و در حرکتی زیباتر کوهنوردان زرتشتی ایران از ایشان خواستند که رقم فوق برای راه اندازی گروه کوهنوردی زرتشتیان کرمان  هزینه گردد که آنان نیز با نیتی قلبی همراه با کوهنوردان زرتشتی ایران  آنرا پذیرفتند و شادمانی دیگری را برای کوهنوردان رقم زدند.

و در پایان درود به روان زنده یاد پادینا پیران نژاد و سپاس از همراهی و همدلی خانواده او و درود و سپاس به سیاوش بختیاری که از هیچ کوشش و تلاشی کوتاهی نکرد  و تمامی همنوردان که از جای جای ایران زمین برای این صعود خود را به کرمان رساندند و در تمامی لحظات برنامه همراه،همپا و همدل بودند و به امید دیداری نزدیک .

نوشته ها و گزارش های تکمیلی و سفرنامه های  خودمانی تر از این صعود را می توانید در kziran.com (سایت کوهنوردان زرتشتی ایران) بخوانید.

 

براي ديدن ادامه فرتورهاي كوهنوردان زرتشتي كليك كنيد

 

 

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    درود به همت بلندتان خسته نباشید.

فرتوری از نگارخانه

sabtenamdinyari1_20091013_508974239323.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2