به باور ايرانيان باستان دروغگو، بيمار است
شهداد حیدری - موبد مهربان پولادي در نشست بنياد فرهنگي جمشيد جاماسيان با اشاره به باور ایرانیان باستان گفت «هنر ايراني در پيروي از "اشا " و نبرد با نيروهاي بد درون خود است. كسي كه پايبند به اشا است، تن و جان و روان خود را پيوسته پاك نگه ميدارد.
نماز "اشم وهو" هم همين را گوشزد ميكند كه: اشويي و راستي، بهترين نيكي است و مايهي خوشبختي انسان است. از همين روست كه ايرانيان باستان، راستي را پيشه ميكردند و دروغ را بدترين بيماري ميشناختند. در نگاه و باور آنان، دروغگو بيماري بود كه بايد او را با "مانتره پزشكي " و "دات پزشكي " درمان كرد.»
موبد مهربان پولادي با اشاره به اينكه در فرهنگ ايراني، راستي پيشه كردن، خويشكاري هر انساني است، گفت: «آن كه راستي را برميگزيند، انساني سودرسان و "سوشيانت " است كه ميتواند گسترشدهندهي پاكي و راستكاري باشد. از همينروست كه بنياد فرهنگ و دين زرتشتي برپايهي اشا و راستي گذاشته شده است.»
پولادي سپس افزود: «خوشبختي آدمي در اين نكته نهفته است كه از اشا(راستي) به اشهوهيشته (بهترين راستي) برسد. در "گاتها" هم اشاره شده است كه اهورامزدا همه چيز را از روي راستي آفريد. اشوزرتشت نيز از سوي پروردگار، برگزيده شده بود تا قانون اشا و هنجار هستي را برپا سازد. اشا، قانوني پايدار است كه هم در جهان مادي و هم در جهان مينوي، همواره ثابت و تغييرناپذير ميماند.»
خويشكاري آدمي، گريز از بدي نيست
پولادي با خواندن بخشي از گاتها، سرودهاي جاودان اشوزرتشت، گفت: «اشوزرتشت در هات 31، بند 8 "گاتها" ميگويد: "اي مزدا، همانگه كه تو را با ديدهي دل نگريستم، در انديشهي خود دريافتم كه تويي سرچشمهي خرد و انديشه؛ و تويي آفرينندهي راستي و پاكي و داور و دادگر همهي مردمان جهان". شگفت است كه نزديك به چهار هزار سال پيش، اشوزرتشت بدين زيبايي مردم را بهسوي راستي فرا خوانده است. در يسناي 28، هات 8 نيز اهورامزدا را همارادهي اشا ميشناساند. بدينسان نشان ميدهد كه نظم و هنجار جهان، بر راستي استوار است. خويشكاري آدمي نيز در گريز از بدي نيست، در نبرد و از ميان بردن بدي است.»
به گفتهي پولادي بر پايهي آموزههاي اوستا، آدمي بايد بكوشد تا از «اشا» به «اشوندي» برسد. اشوند كسي است كه راستكار است و با پيشه كردن راستي، بهسوي "اشهوهيشته"، بهترين پاكي و راستي ، گام برميدارد. هنگامي كه كار نيكي انجام ميدهيم، تنها نيمي از راه را پيمودهايم، نيم ديگر در گرو رهايي از بدي و سپردن آن بهدست راستي است.
آتش نماد و نشانهي روشنايي در گيتي
پولادي سپس با اشاره به اين كه آنچه آدمي را به پاكي و راستي ميرساند، روشنايي است كه نماد و نشانهي(:مظهر) آن در گيتي، آتش است، به برشمردن آتشهاي گوناگون پرداخت و افزود: «در يسناي 17 از پنجگونه آتش نام برده شده است: "برزيسونگهه" كه آتش بخشنده است و در آتش ورهرام، روشن است و پرتوي از آتش گروسمان و بهشت بهشمار ميرود؛ آتش "وهوفريانه" كه آتش دوستدار نيكي است و آتش غريزي است كه در هر كدام از ما هست؛ آتش "اوروازيشت" كه آتش شادترين است و در گياهان هست؛ آتش "وازيشته" كه آتش پيشبرنده است و در رعد و برق و ابرهاست؛ و سرانجام آتش "سپنيشته" كه سپنتاآتش است و در گروسمان فروزان است».
وي آنگاه از سه گروه آتشي نام بُرد كه در ادبيات اوستايي از آنها ياد شده است و "آتش ورهرام"، "آتش آدريان" و "آتش دادگاه" خوانده ميشود. پولادي آتش ورهرام، يا آتش بهرام، را برگرفته از 16 آتش گوناگون دانست كه هر كدام از آن آتشها وابسته به يك گروه هازماني است. به سخن ديگر، آتش همهي طبقات هازمان گرد ميآيند و با همازوري و همياري، آتش ورهرام را برميافروزند. آتش آدريان نيز از چهار آتش موبدان، ارتشيان، كشاورزان و پيشهوران فراهم ميشود. گونهي ديگر، آتش خانه يا آتش دادگاه است.
مهربان پولادي از سه آتشكدهي كهن ايران به نامهاي آتشكدهي آذرگشسپ، ويژهي شاهان؛ آتشكدهي برزينمهر، ويژهي كشاورزان؛ و آتشكدهي آذرفرنبغ، آتشكدهي موبدان، ياد كرد و برپادارندهي آذرگشسپ را كيخسرو، برزين مهر را گشتاسپشاه كياني و آذرفرنبغ را جمشيدشاه پيشدادي، برخواند و گفت: «هر زرتشتي بايد بداند كه گرامي داشتن آتش و روشنايي، ارج نهادن به هنجار هستي است.»
بخشي ديگر از سخنان پولادي در نشست ديروز، چهارم ارديبهشتماه، دربارهي جشن ارديبهشتگان بود. او گفت: «در "ارديبهشتيشت" آمده است كه هر كس كه ارديبهشت امشاسپند را بستايد، چنان است كه همهي هفت امشاسپند ديگر را ستوده است. پس پايگاه چنين كسي در گروسمان است. در هات سوم يسنا نيز اشوزرتشت به اشاوهيشته درود ميفرستد.»
پولادي با اشاره به اينكه نخستين جشن سال، جشن فروهرها و روان درگذشتگان است و پس از آن، جشن ارديبهشتگان است گفت: «در اين روز زرتشتيان به بهترين جايگاه كه آتشكده باشد، ميروند و پس از نيايش اهورامزدا و خواندن "ارديبهشتيشت" و اوستاي آفرينگان به داد و دهش و آنگاه به شادي و سرور مي پردازند»
پايان بخش سخنان پولادي خواندن بخشهايي از «ارديبهشتيشت» بود.

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان