در بامداد نخستین روز چهره گهنبار در آدریان تهران برگزار شد
مازیار نیک بخش- هنوز هوا تاریک است، مهتاب در آسمان، چراغ ها خیابان و آتش درون آدریان تنها روشنایی شهر هستند و واج یشت چهره گهنبار میدیوم شهم گاه برگزار ميشود.
زمانی که به آدریان(:آتشکده) میرسم، شمار اندکی از همکیشان روی صندلیهای حیاط نشستهاند، به درون آدریان میروم، صدای دلنشینی میآید. در پی صدا به اتاق کناری، جايگاه نگهداری آتش آدریان می رسم.
موبد مهربان فیروزگری از نیمه های بامداد، پیش از دمیدن آفتاب، در حال خواندن 72 هات از یسنا است و در هنگامه یزشن خوانی، شربت پرآوهوم را که از نرم کردن ساقه ی گیاه هوم با آب در هاون برنجی تهیه میکند.

هر كرده(:بخش) از يسنا كه خوانده ميشود، موبد با دستهاي فلزي بر هاون ميكوبد، بر چهارسوي بيروني هاوني فلزي و كوچك. دست چپش را بر روي «برسم» گذاشته و با دست راست، دسته را به هاون ميكوبد. صداي دنگدنگ هاون بلند ميشود و موبد همچنان يسنا ميخواند.

ساعت حدود 5 و 20 دقیقه است که موبد پدرام سروش پور وارد اتاق می شود، کشتی نو می کند موبدان با هم و یزشن خوانی را ادامه می دهند.

در همين ميان، پاي سخن يكي ديگر از موبدان كه بيرون، چشم به راه نشسته، مينشينم. موبد سهراب هنگامی یکی از هموندان کنکاش موبدان، از باشندگی اندک جوانان در آيينهاي ديني میگوید و میگويد که بايد بیشتر به جوانان میدان داد تا آنان در سالهای آینده سنت ها و باورهای نیاکان خود را از یاد نبرند.

در سپیده دمان، چهره گهنبار میدیوشهم گاه آغاز می شود و آیین واج یشت پایان می یابد، گهنبار، جشنی برای دهش و همازوری زرتشتیان است. واژه «مَیدیوشَهـِم گاه» از ترکیب واژگان اوستایی «مئیذیو» به معنی «میان» و «شَمَه» به معنی «تابستان» و باهم «مَـئیذیوشِـمَـه» به معنی «میانه ی تابستان» است و دومین جشن از جشنهای گهنباری در سال است. در باور سنتی زرتشتیان این جشن یادآوری دومین مرحله ی آفرینش است و هنگام پدیدار شدن آب در هستی است.

پير و جوان در آدريان، گرد هم آمدهاندكه همچون نياكانشان با واجيشت گهنبار به پيشواز پنج روز گهنبار می روند كه در آن، همه از هرچه دارند، دهش ميكنند

موبدان گرد سفرهاي ديگر جمع ميشوند و اوستای گهنبار ميخوانند و کشتی خود را نو می کنند. باشندگان نیز با موبدان هم آوا شده و کشتی خود را نیز تازه می کنند.

زنگ آدریان به صدا در می آید و موبد آتش را شعله ورتر می کند. در باور زرتشتیان آتش پرسش سو(:قبیله) زرتشتیان است.

دربخش آفرينامه موبدان نخست يك شاخه مورد را با دست راست خود به سوي بالا برافراشته مي كند. آفرينامه به چم(معنای) است که براي شهريار و سرور كشور بالاترين توانايي و پيروزي آرزو داريم . براي او زندگاني دراز، تندرستي و سرافرازي را خواستاريم تا در نبرد با كژانديشان و كينه توزان پيروز شود هيچگاه انديشه ، گفتارو كردار بد به سراغ او نيايد.

باشندگان با گفتن آفرینامه در بخش از اوستا انگشت اشاره خود را به سوی بالا می برند
موبدان ويسپوخاترم دو شاخه از مورد را بالا مي برد و در هر دو مورد باشندگان در مراسم انگشت نشانه دست راست و كناري آن را رو به آسمان بالا مي گيرند. ويسپوخاترم به چم آرزو داريم كه همواره انديشه ، گفتار و كردار نيك به سراغ ما آيد تا ما نيز از زمرة نيكوكاران روزگار خود باشيم

سپس زمانی که آن قسمت از خواندن اوستا به پایان می رسد، موبدان موردها را در گلدان مسی قرار می دهند و باشندگان دو انگشت خود را پایین می گیرند

باشندگان هم در درون آدریان تهران بودند و هم در بیرون آن.


با پایان پذیرفتن اوستا خوانی و موبدی با پراکنده بوی خوش آتش همه ی باشندگان را با هم همازور میکند

موبد مهراب وحیدی پیرامون معنای چهره در گهنبار که به چم(:معنای) صورت و نما است سخن گفت، سپس از دهش که می توان از مال، وقت یا دل باشند و همکیشان باید در مبارزه با دروغ خویشکار باشند و به هماروانان پیروز باشیم.


در پایان آیین گهنبار از باشندگان پذیرایی شد



فرتورها از مازیار نیک بخش است.


برای دیدن ادامه فرتورها کلیک کنید


















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان