پسین 30 اردیبهشتماه، کنکاش یگانگی میزبان شماری از هموندان انجمن زرتشتیان تهران در گردشهای گوناگون، چند تن از فرنشینهاي(:رییسهاي) انجمن زرتشتيان تهران در دورههاي پيش، وکیلان زرتشتی و كوشندگان اجتماعی و نيز نمایندهي زرتشتیان در مجلس بود تا به هیات مدیره گردش 41 انجمن، دربارهي زمینهای قصرفیروزهي تهران، دیدگاه مشاورهای داده شود.
در همين راستا، اسفندیار اختیاری، نمایندهي زرتشتیان در مجلس، از فرنشینان گردشهای گذشتهي انجمن زرتشتیان تهران دعوت کرد تا در نشستي كه 30 اردیبهشتماه در کنکاش برگزار ميشود، باشنده باشند.
در آغاز این نشست، رستم گوهریزاده، فرنشین گردش 38 انجمن زرتشتیان تهران، با بیان پیشینهای از جریانهای روی داده برای این زمینها تا پیش از دورهي باشندگي(: حضور) وی در انجمن گفت: «پیش از انقلاب، شورای عالی حفاظت محیط زیست این منطقه را پارک ملی خوانده بود. شکاربانی دربار نيز در پی گرفتن مالکیت آن بود. پس از انقلاب، همهي آن مسایل به شوند(:دلیل) وقف بودن این زمینها برطرف شد.»
به گفتهي گوهريزاده، اوایل جنگ، سپاه خواست در این زمینها یک مانور برگزار کند. با توجه به شرایط ملی، دبیرخانهي انجمن زرتشتيان تهران، در نامهای این اجازه را میدهد. اما آن مانور چندروزه هیچگاه تمام نشد و سپاه در این زمینها ماندگار شد.
رستم گوهري، افزود: « در سال 61 خورشيدي،سپاه، نقشهي زمینها را تهيه كرد. در سالهای پس از آن، ما ميبينيم كه دربارهي مالکیت انجمن زرتشتيان تهران بر زمینها، تردید وجود دارد. نامهای در سال 66 از نخست وزیری وقت به انجمن آمده و در سال 74، نيز نامهای از سپاه، رسيده كه در آن خواسته شده است تا انجمن، شواهد مالکیت خود را عرضه کند. در نتیجه، در گردش 37 انجمن زرتشتیان تهران، با همكاري چند تن از مهندسان، فرایند تعیین محدوده، آغاز شده و در مجمع همگانی انجمن كه 10 آذرماه 1378، برپاميشود، عقد اجاره و دریافت پذیره تصویب ميشود.»
رستم آبادیان، فرنشین گردش 39 انجمن زرتشتیان تهران درباره ادامه این روند گفت: «من با دریافت پذیره
مخالف بودم. در وقفنامهي زمینهاي قصرفيروزه، نوشته شده، هر کسی در این زمینها چیزی بسازد، آن سازه، از آن انجمن زرتشتیان تهران است. پس این، با وقفنامه مغایرت دارد. با آگاهي از اين موضوع، ما تلاش کردیم تا قرارداد را تغییر دهیم. پیشنهادهای دیگری نیز بود که زمین جایگزین براي زمينهاي قصرفيروزه بگيريم اما این پيشنهادها در حد سخن باقي ماند و هیچکدام کتبی نشد. نظر ما ايناست که مبالغ دریافتی، بابت اجاره است، نه پذیره. »
رستم آباديان، افزود: «پس از پایان گردش ٣٩ انجمن، تا آغاز گردش 40، من همهي مدارک را به الهیار دانشمند، فرنشين دورهي ٤٠ انجمن زرتشتيان تهران تحویل دادم و تاکید کردم كه مسالهي قصرفیروزه از هر کاری مهمتر است.»
در بخش ديگري، الهیار دانشمند، فرنشین گردش 40 انجمن زرتشتیان تهران دربارهي ادامهي جریان زمينهاي قصر فیروزه، دربارهي مفهوم واژهي “پذيره” گفت: «پذیره، درصدی از قیمت زمین منطقه، بر اساس توافق است که تا 30درصد آن از سوی مستاجر به متولی وقف پرداخت میشود. اجاره نیز به متولی پرداخت خواهد شد.»
دانشمند افزود: «در این وقفنامه نوشته شده که سازهها متعلق به متولی است، در اينجا، دربارهي زمينهاي قصرفيروزه، بسيار ويژه، فكر شده است و زمینهای كمي هستند كه چنين موضوعي درموردشان به كار رفته باشد.»
وي گفت: «ما در مذاکرات خود با سپاه عنوان کردیم که پذیرهي اولیه بابت ساختمانهای پیشین است و سپاه باید بابت ساخت و سازهای جدیدش، مبلغ دیگری بپردازد. اما سپاه این موضوع را نپذیرفت. ما توانستیم اجاره را تعدیل کنیم. این کار با همكاري 3 کارشناس انجام میشود، از هر سو، يك كارشناس ميآيد و يك كارشناس بيطرف نيز بايد حضور داشتهباشد.»
گوهریزاده، در بخش ديگري از سخنانش، گفت: «ازنزديك به 44 میلیون مترمربع زمینی که در این بخش قرار دارد، 25 میلیون مترمربع آن، کوه است. در نتیجه، در زمينهي نرخ اجاره، دست ما برای چانهزنی چندان باز نیست. از سوی دیگر، همهي موقوفات کشور زیر نظر سازمان اوقاف است. این قرارداد هم به تایید سازمان اوقاف رسیده است.»
پرسش ویژهای که در این نشست مطرح شد این بود که آیا ممکن بود انجمن زرتشتيان تهران، در قراردادش پذیره نگیرد و تنها اجاره دریافت کند؟
چند تن از هموندان گردش 38 انجمن با استناد به دیدگاه ایرج رضایی وکیل ویژهي این کار که در استخدام انجمن بوده است گفتند که اين كار شدني نيست اما پریسیما آذرکیوان یکی از وکیلان زرتشتی گفت: «هیچ اجباری وجود ندارد که در یک قرارداد اجاره، حتما پذیره و اجازهي گرفتن سند برای اعیانی داده شود.»
در دنباله، خدامراد مزداپور از بازرسان پیشین انجمن گفت: «در گردش 39، شماری نماینده از سوی سپاه به انجمن آمده و پیشنهاد دادند که مبلغ پذیره را انجمن به سپاه پس داده و مادهي مربوط به آن از قرارداد حذف شود. اما هیات مدیرهي وقت، اين پيشنهاد را نپذیرفته است.»
رستم خسروانی، فرنشین كنوني انجمن زرتشتیان تهران نیز با اشاره به اينكه، همانگونه که ما درباره کارهای گذشتگان داوری میکنیم، آیندگان نیز کارهای ما را زیر ذرهبین میبرند، گفت: «اکنون، افزون بر اینکه ما درگیر تعدیل دوباره اجاره هستیم، با مساله جدیدی نیز رو به رو شدهایم.»
وي دربارهي دشواري جديد انجمن گفت: «شهرداری تهران ميخواهد یک بزرگراه از میان زمینهای قصرفیروزه بگذراند. سپاه، با آن مقدار از جاده که از زمینهای تحت اجارهي سپاه است، مشكلي ندارد و ميخواهد به جای آن از شهرداری تراکم سیار بگیرد و بخشی از پذیره را نیز به ما بدهد. اما اکنون ما باید در این باره تصمیم بگیریم که بهترین کار چیست.»
پرسش دیگری که در اینجا مطرح شد این بود که آیا سپاه حق دارد از شهرداری پذیره بگیرد و تنها بخشی را به ما بدهد. یا اینکه بر اساس قرارداد، سپاه حق واگذاری زمین به غیر را ندارد و شهرداری باید مستقیم با ما مذاکره کند.
در اینجا از دید حقوقی از وکلا، پرسیده شد. «وجدان ایرانی»، با استناد به قانون اجارهي وقف گفت که، اجاره کننده، حق واگذاری به غیر را دارد و این شرط آمده در قرارداد کارایی ندارد. اما آذرکیوان گفت که، شرط آمده در یک قرارداد، اولویت دارد.
به شوند حساسیت اين مساله و لزوم برپايي يك نشست كارشناسي براي آن، قرار شد، وکیلان انجمن با کارشناسان حوزه زمین و اجاره نشست ویژهای تشکیل دهند و رابطه دقیق قانونی آن را پیدا کنند.

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان