اسفنديار كياني – نکوداشت استاد دکتر حسین وحیدی شاهنامهپژوه و ايرانپژوه ايراني در جشن بهمنگان بنیاد جمشید جاماسیان برگزار شد.
اسفنديار اختياري در این نشست گفت «در هفتههاي گذشته هازمان(:جامعهي) ما اندوهگين بود و از سخناني آزرده شد كه پرويز رجبي بر زبان آورد. حرفهاي او وارون همهي كتابهايي است كه پيشتر دربارهي تاريخ و فرهنگ ايران نوشتهاست. رجبي نوشتههاي خود را ناديده گرفت و سخناني گفت كه از پايه نادرست بود. بايد ديد چه اتفاقي افتادهاست كه او برانگيختهميشود تا به شيوهاي ديگر سخن بگويد.»
ایشان در دنبالهي سخنش، افزود: «كساني ديگر هم سخنهاي نارواي پرويز رجبي را بهانه كردند و كاسهي داغتر از آش شدند و نادرستيهاي بيشتري بر زبان آوردند. اينها خود را كارشناس و پژوهشگر و اخترشناس مينامند. اما حتا مدرك ديپلم آنها هم جاي ترديد دارد.»
اختياري چنين كساني را «استادنما» ناميد و «بهرهگيري فرصت طلبانه از شرايط ويژهي كنوني» را از كارهاي نادرستي دانست كه انجام ميدهند.وي از پژوهندگان خواست كه به سخنان ناهنجار آنها به شيوهاي علمي پاسخ دهند. اختياري گفت: «آموزههاي دينم به من ياد داده است كه اشو زرتشت، هرگز سياسي نبودهاست. از همين رو است كه نام و سخن او در درازناي تاريخ، ماندگار شدهاست.»

نمايندهي زرتشتيان در مجلس، در بخش ديگري از سخنانش، حسين وحيدي را كسي خواند كه هرگز قلمش را در خدمت ناراستيها قرار نداد. او گفت: «ارزش كار او در اين است كه در روزگاري دربارهي اشوزرتشت كتاب نوشت و گاتها را به فارسي برگرداند كه شمار كتابهايي از اينگونه بسيار اندك بود.»

رستم خسروياني، فرنشين انجمن زرتشتيان تهران، حسين وحيدي را عاشق خواند و گفت: «هرگاه سخنان استاد وحيدي را ميشنويم چنان بر دلهايمان مينشيند كه ناخودآگاه شيفتهي او ميشويم. وحيدي، رسا و شيوا سخن ميگويد ، چرا كه عاشق است و به نيروي عشق است كه ميتواند چنان كارهاي بزرگي را انجام دهد.»
در دنبالهي اين نشست، اردشيرخورشيديان، فرنشين انجمن موبدان ، در سخنان كوتاهي به سپاسداري از جايگاه پژوهشي و فرهنگي حسين وحيدي پرداخت و گفت: «خواندن كتابهاي دكتر وحيدي همواره براي من سودمند بوده است. از همه، به ويژه زرتشتيان نيز مي خواهم كه كتابهاي استاد را بخوانند تا بتوانند بهتر به زيربناهاي دين زرتشتي پي ببرند.»
به باور خورشيديان، كتابهاي حسين وحيدي از آنرو سودمند و خواندني است كه دين را از ديد علمي نگريسته است. چنين ديدگاهي كمك مي كند تا بتوانيم بنيانهاي ديني را به درستي درك كنيم.

توران شهرياري، چكامهسراي زرتشتي، نيز افزون بر خواندن سرودهاي ستايشآميز دربارهي خدمات علمي حسين وحيدي ، در سخنان پر شوري، دلبستگي وحيدي به فرهنگ ايران را ارزش گذاشت
ایشان گفت: «كساني كه براي ايران و فرهنگ آن فداكاري ميكنند، همانند البرز، استوار و پابرجا ايستادهاند.»
شهرياري سپس به يادكرد از استادان درگذشتهاي همانند ابراهيم پورداوود ، موبد رستم شهزادي ، فيروز آذرگشسب و بهرام فرهوشي پرداخت و راهي را كه «وحيدي» پيمودهاست را دنبالهي كار آنان دانست.
اين بانوي چكامه سرا در پايان گفت: «بزرگداشت وحيدي در ميانهي دو جشن بزرگ بهمنگان و سده، نشانهاي از خجستگي كار بزرگ اوست.»

پدرام سروشپور، ديگر سخنران اين نشست، گفت: «همواره و از ژرفاي وجودم، حسين وحيدي را “استاد” ناميدهام چرا كه هم نكتههاي فراواني كه از او و كتابهايش آموختهام و هم اينكه ميدانم كار بزرگي كه استاد وحيدي براي فرهنگ زرتشتي انجام داده است، تا چه اندازه در خور ستايش است.»
به گفتهي سروشپور، كتابهاي حسين وحيدي، به ويژه برگردان زيبا و دلنشينش از گاتهاي اشو زرتشت ، ژرفاي گاهاني را با واژگان زيباي پارسي نشان ميدهد و اين، كاري است زرتشتگونه.

سروش پور در بخش ديگري از سخنانش، با شادباش جشن بهمنگان ، به جايگاه اين روز در فرهنگ كهن ايران اشارهكرد و افزود: «بهمن به چم (: معني) انديشه ي پاك و نماد آزاد انديشي فرهنگ ايراني است. ما سپيدترين ماه سال را بهمن ميناميم ، چرا كه بهمن نماد صلح و آشتي است. در هازماني هم كه آشتي و صلح نهادينه شود، درهاي گفتوگو گشوده خواهد شد و آن هنگام ما ميتوانيم به آرمان اشو زرتشت پي ببريم.»

به باور وي، هازمان زرتشتي بايد هميشه سپاسگزار بزرگان و پژوهندگان باشد. ستايش از نويسندگان و انديشمنداني كه در راستاي گسترش فرهنگ ايراني گام برميدارند ، پيوند و همازوري ما را افزونتر خواهد كرد.
در اين نكوداشت كه با باشندگي شمار فراواني از دوستداران فرهنگ ايران در دبيرستان فيروزبهرام برگزار شد.

رسول نجفيان، هنرمند و كارگردان تياتر، با يادآوري كارهاي سترگ استاد وحيدي ،از او به عنوان آموزگار خود ياد كرد و گفت: «دريغم آمد در نزد استاد گرانقدرم، وحيدي باشم و به سهم خودم در اين قدرشناسي شركت نكنم. من نيز همانند ديگراني كه در اينجا سخن گفتند، وامدار دانش اوهستم. اگر به شاهنامه دست بردم و داستانهايي از آن را به نمايش درآوردم، به شوند(:سبب) نكتههايي بود كه از استاد وحيدي آموختهام. او سالهاي پربار زندگي خود در خدمت آموزاندن فرهنگ ايران به جوانان و شيوهي درست زيستن سپري كردهاست و از اين رو بايد ستايشش كرد.»

فرهنگ ضياتبري، از نخستين شاگردان استاد وحيدي ، نيز پشت تريبون سخنراني قرار گرفت و با يادآوري روزهايي كه او و ديگر همدرسانش، به آموختن از دانش استاد وحيدي پرداختهاند، گفت: «ما در سازمان فروهر و در سالهاي 1351 ، پاي درس استاد وحيدي مينشستيم. ازشاگردان آن روز، تنها من در ايران ماندهام و بوذرجمهر پرخيده. ديگران در گوشههاي جهان پراكنده شدهاند و پيام فرهنگ آريايي را با خود به دورترين جايها بردهاند.»

در اين نشست كه باشندگان آن، چندين بار به پاس بزرگداشت استاد وحيدي به پا خاستند .

نصيري كه نخستين كسي است كه با پاي پياده ايران را گردش كردهاست، گفت: «بيست سال پيش نميدانستم چكار كنم. با استاد رايزني كردم تا راه زندگيم را بيابم. استاد به من گفت "زلالي آب از آن است كه در حركت و تكاپوست. اگر بماند ، ميگندد. پس تو نيز تلاش كن تا بياموزي و گام در راه بگذاري". از آن پس بود كه كوشيدم بينديشم و ياد بگيرم، تا بتوانم زندگي كنم ، نه اين كه تنها زنده بمانم.»






يادآور مي شود كه در ابتداي برنامه ها ويدا جهانگيري به خواندن بخش هايي از اوستا پرداخت و در ميانهي برنامه ها نيز گروه موسيقي قطعاتي از دستگاه هاي رديف ايراني اجرا كرد.




















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان