پايه گذار كنكاش يگانگي و بازوي مشورتي نماينده زرتشتيان در مجلس           دوم مهرماه، سال روز درگذشت دكتر اسفنديار يگانگي

یتا اهو - دوم مهرماه مصادف با سال روز درگذشت دكتر اسفنديار يگانگي از مفاخر جامعه زرتشتي و يكي از كوشندگان بنام جامعه بود.

دكتر اسفنديار يگانگي فرزند مرواريد و بهرام در سال 1278 خورشيدي به دنيا آمد. وي تحصيلات ابتدايي خود را در يزد و دوره دبيرستان را در كالج آمريكايي به پايان رسانيد. درجه ليسانس خود را از دانشگاه علوم دانشگاه تهران كسب نمود .

به سال 1309 خورشيدي راهي آمريكا شده و در رشته اقتصاد از دانشگاه كلمبيا موفق به اخذ مدرك دكترا گرديد. موضوع پايان نامه دكتراي ايشان” تاريخ پولي و مالي و بانكي ايران “ بوده كه هنوز هم مرجع متخصصان اين فن مي باشد


در سال 1313 خورشيدي به وطن بازگشته و دوران سربازي را در دانشكده افسري گذرانيد. ايشان بنيانگذار و پيشروي شيوه جديد آبياري و تاسيسات فني و بازرگاني آن در ايران مي باشند. پس از اخذ درجه دكترا از دانشگاه كلمبيا ضمن مسافرتي كه به نواحي جنوبي آمريكا كه در پاره اي از نقاط از نظر وضع آب و هوا تشابه زيادي به زمينهاي ايران دارد و با مطالعه در اقدامات و وسايل آباداني موجود، استفاده دامنه دار از آبهاي زيرزميني از طريق حفر چاههاي عميق براي آباداني روستاها و شهرها توجه ايشان را به خود جلب نموده و همين مطالعات ارزنده باعث بكارگيري اين شيوه ها و آبادي نواحي زيادي در ايران گرديد.

دكتر اسفنديار يگانگي در آرزوي آن بود كه كشاورزي در ايران به آن سطح از پيشرفت و توليد محصولات زراعي برسد كه كشور از واردات محصولات كشاورزي از خارج بي نياز گردد.

اولين شهري كه به طرز نوين از داشتن شبكه هاي لوله كشي آب برخوردار گرديد، شهر زيباي شيراز بود كه ذخيره آب مورد نياز آن از طريق تعداي چاههاي عميق كه سازمان آبياري دكتر اسفنديار يگانگي در سال 1338 خورشيدي حفاري نمود تاسيس گرديد


آن راهنماي خيرانديش جامعه‌ي زرتشتي،چنان با كارگران و زيردستان فروتني مي‌كرد و به درد دل آنها مي‌رسيد كه همه‌ي زحمتكشان او را پدر خود مي دانستند.اين نيكونهاد روشن‌بين،هرگاه يكي از كارگرانش به بيماري سختي مبتلا مي‌شد،سيل سفارش و توصيه او بسوي پزشكان آشنا روان مي‌گشت و معمولا هزينه‌ي اين قبيل بيماران را با روحي كشاده مي‌پرداخت.

 
طبع بلند و رادمنشي وي، شخصيت محبوبي از او در بين خاص و عام آفريده بود. وي در قبال چاههايي كه به آب نمي رسيد مزد قبول نمي كرد. در شهر مذهبي قم ، زمانيكه مرحوم آيت الله بروجردي مشغول ساختن مسجدي بود روانشاد دكتر يگانگي داوطلب گرديد كه آب آنرا مجاني تامين نمايد و به همين سبب مورد لطف و عنايت مخصوص آيت الله قرار گرفته و براي ايشان دعا نمودند.

 وي موسس درمانگاه يگانگي بوده كه به نامگانه پدرشان شادروان بهرام اردشير يگانگي وقف گرديده است.

در بحث دينورزي،دكتر يگانگي بر اين باور بود كه رسيدن انسان به كمال و عالي ترين مسير و هدف،رسيدن به خدا و درك وجود لايزال اوست:«من خود نقطه كمال را انتخاب كرده و هم خود را مصروف به رسيدن به هرچه بهتر و نيكوتر آن كرده ام.اين نقطه‌ي كمال و اوج معرفت آدمي،براي من بسيار عزيز و مقدس است. همچون ميراثي كه از نياكان براي ما باقي مانده و آن،انديشه‌ي نيك،گفتار نيك و كردار نيك است.و همه‌ي اينها چيزي جز خدمت به خلق و مردم داري و ياري و كمك بي دريغ به مردم نيست.»

 
فعاليت سياسي وي از دوره بيستم مجلس آغاز گرديد. تا آن هنگام رستم گيو، رادمرد نيكوكار، از سوي زرتشتيان سمت نمايندگي داشت وي از دوره‌ي بيستم مجلس شوراي ملي با آراي بسيار قابل ملاحظه به مجلس راه يافته و چهار دوره متوالي با كوشش و پشتكار فراوان به همكيشان و هم ميهنان خود خدمت نمود.  

دكتر اسفنديار يگانگي در زمان تصدي نمايندگي مجلس شوراي ملي به كمال خوشرويي محبت شهره بود. در كمال دقت به درد دل موكلان خود گوش مي‌سپرد و مشكلاتشان را تا سرحدي كه قانون و وجدان اجازه مي داد از پيش پايشان بر مي داشت.

 ايشان در جهت رايزني با همكيشان و استفاده از تجربيات بزرگان زرتشتي اقدام به بنيانگذاري سمينار دائمي به نام كنكاش يگانگي نمود كه اولين جلسه آن در تاريخ 18/8/46 با حضور نمايندگان طبقات مختلف در محل تالار انجمن تشكيل گرديد.

 امروز پس از 35 سال جلسات كنكاش هنوز تشكيل مي شود و مهندس رستم يگانگي ، فرزند خيرانديش وي جلسات را رهبري مي نمايد


وي در 2 مهرماه 1351 در سن 65 سالگي بعد از بيماري طولاني در آمريكا درگذشت

.

ياد و نامش گرامي باد.

سعديا مرد نكونام نميرد هرگز     مرده آنست كه نامش به نكويي نبرند

 

  چكامه‌ي بانو توران شهرياري،به‌ياد شادروان دكتر اسفنديار يگانگي :

دريغا ز بي مهريِ روزگار   چو رويين تن، از كف شد «اسفنديار»

يگانه به خوي و به كردار بود   به كردار، بحرِ گهربار بود

به هر جايي از نيكييَش گفتگو   بجز نيكويي كس نديدست از او

كسي گر بَرَش بُرد رويِ نياز   از آن در نگرديدي نوميد باز

به آيين زرتشت دل بسته بود   ز ديوان و نابخردان خسته بود

به زرتشتيان داد او آبرو  كه فرزانه اي نيكخو بود او

از اين غم بسي شانه ها خَم بُوَد   دهشمند مانند او كم بُوَد

بسي سالها او نماينده بود   چراغي فرا راهِ‌ آينده بود

بود همسرش بانويي مهربان   دو پورش دو فرزانه‌ي كاردان

رود رستم اكنون به راه پدر   بود همچو او راد و نيكو گهر

كه با نيكي و مردمي در جهان   روان پدر را كند شادمان

چو اسفنديار از جهان ديده بست   درختي گرانبار از پا شكست

به ظاهر اگر چند رفت از جهان  به معني بُوَد زنده‌ي جاودان

تنش گرچه در بسترِ خاك رفت  روان بلندش بر افلاك رفت

فرستيم بر روح پاكش درود   سرآريم در پيش نامش فرود

بسي بگذرد سال تا روزگار   بيارد ز نو «دكتر اسفنديار»

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • هیچ نظری یافت نشد

فرتوری از نگارخانه

shohadayadyanelahi0_20090313_476746871.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2