بازديد رايگان از موزه ها در روز جهاني موزه و ميراث فرهنگي    28 ارديبهشت روز جهاني موزه و ميراث فرهنگي    

28 ارديبهشت ماه «روز جهاني موزه و ميراث فرهنگي» است و به همين مناسبت بازديد از همه­ي موزه­ها در سراسر ايران رايگان است.

به گزارش اداره كل روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري، حسين جعفري معاون فرهنگي و ارتباطات سازمان با بيان اين خبر گفت: «بازديد همگاني از موزه‌ها و كاخ موزه‌هاي زيرپوشش سازمان ميراث فرهنگي در سراسركشور، روز دوشنبه 28 ارديبهشت همچون سال­هاي گذشته، رايگان خواهد بود.»

 جعفري افزود: «گرچه دوشنبه­ها روز تعطيلي بسياري از موزه­هاست اما امسال با برابر شدن دوشنبه و روز جهاني موزه و ميراث فرهنگي، موزه­ها تعطيل نيستند و پذيراي دوستداران فرهنگ و هنر هستند.»

 وي افزود: «از ديگر خدمات ويژه هفته ميراث فرهنگي، بازديد رايگان از موزه‌ها در هفته ميراث فرهنگي از 28 ارديبهشت تا 3 خرداد ويژه كاركنان دولت و سازمان‌هاي وابسته خواهد بود.»

 در سراسر ايران و در هر شهري موزه­هاي وپژه­اي وجود دارد، دوستداران مي­توانند آگاهي­هاي بيشتر درباره موزه­ها را در پايگاه سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري كشور به نشاني www.ichto.ir بيابند.

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    مورخان اروپايي ماه مه سال 590 ميلادي را به دلايل متعدد آغاز پايان كاردودمان ساسانيان ايران نوشته اند كه يكي از اين دلايل؛ كنار گذاشتن، بازداشت و احيانا قتل مديران مجرب و ايراندوست كشوري و لشكري بود. در اين ماه «بزرگمهر» وزير معروف و باتدبير خسرو انوشيروان نيز به دستور خسرو پرويز كشته شد و ايرانيان از داشتن يك مدير شايسته، مدبر، انديشمند و ميهندوست عاري شدند.
    يك سال پس از قتل بزرگمهر، خسرو پرويز به توصيه دلسوزان ايران كه سپهبد بهرام چوبين را ببخشد و اين نابغه نظامي را از دست ندهد اعتناء نكرد و در سال 594 هم نقشه قتل سپهبد بستام (بيستام ، امروزه : بسطام) ساساني را كشيد كه فرار كرد و در غربت درگذشت. در عهد خسرو پروير بسياري از ژنرالهاي برجسته ايران در جنگهاي غير ضروري او كشته و يا قرباني سوء ظن وي شدند و جان باختند . مديران اداري شايسته هم از گزند او در امان نماندند، بنابراين ديگر شخصيتي باقي نمانده بود كه امپراتوري كهنسال ما را با تدبير و نيرو حفظ كند و ظرف چند دهه از هم گسيخت.
    در كتاب «مديريت در ايران باستان» تاليف «تاراپور» آمده است كه از زمان تاسيس ايران واحد به دست كوروش بزرگ، رسم بود كه از مديران شايسته (نظامي و اداري) و مردان انديشه و دانش تا پايان عمر استفاده مي كردند و در مورد مديران امور كه گردانندگان چرخهاي امپراتوري بودند؛ زماني از كارشان (به صورت مدير و مقام) و زماني ديگر از تجربه و مغز آنان (به صورت مشاور و اندرزگو). اين رسم پسنديده پس از سلطه عرب و تا حمله مغول كم و بيش رعايت مي شد و امويان و عباسيان روش ها و تجربيات مديريت امپراتوري ايرانيان را بكار بستند و موفق بودند. ايلخانان مغول و اميرزادگان تيموري هم اين روش را تا حدي دنبال مي كردند ولي با اندك سعايتي، مدير ايراني را منهدم و يا از صحنه بيرون مي انداختند و به همين دليل دركار خود موفق نبودند و دولتي مستعجل داشتند. صفويه، جز شاه عباس يكم، معتقد به نقش تجربه و مغز (انديشه و دانش) نبود كه افشاريه و به ويژه زنديه بازگشت به اصل (دوران امپراتوري باستاني) كردند.
    در عصر قاجاريه، تنها امير كبير را با بزرگمهر قابل مقايسه دانسته اند.
    در كشورهاي پيشرفته، از دير زمان وزيران، مديران و ژنرالهاي اين كشور را پس از اتمام دوره و يا در زمان بازنشستگي به عنوان مشاور، استاد و اندرزگو بكار مي گيرند. حتي رسانه هاي اين ممالك هنگام ضرورت نظر آنان را درباره «موضوع روز» مي پرسند و راهنمايي هايشان را منتشر مي سازند و روي اين نظرات بحث طولاني مي كنند تا جامعه به بيراهه نيافتد.

فرتوری از نگارخانه

payanimantrah1611_20090905_361643640929.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2