آب انبارها ي محله هاي زرتشتي نشين را دريابيم
بهرام يزداني - وقتی یاد خاطرات دوران کودکیم در یزد میافتم ، غم و اندوه تمام وجودم رو پر میکنه كه چگونه سختيها را تحمل مي كرديم.
حدود بیست و چهار سال پیش وقتی کودکی شش ساله بودم به عشق بازی با دوستام از خونه میزدم بیرون تا ظهر شاید بیشتر از ده بار سر تا ته کوچه بیوک رو میدویدیم ظهر وقتی میرسید با اون گرمای شدید و اون همه بدوبدو از بسکی دهنم خشک شده بود که لبهام ترک میخورد اون موقع بود که یاد آب انبار سر کوچمون می افتادم .
به سرعت خودم رو میرسوندم اونجا اما همیشه قبل از پایین رفتن یاد حرف مادرم می افتادم بهرام فقط شیر سمت چپ واسه زرتشتیاست به اون یکی دست نزنی که اگه کسی ببینتت تکه بزرگه گوشه .
اون موقع پاهام رو تند میکردم پله ها رو دوتا یکی میکردم تا میرسیدم ته آب انبار مثل بختک میافتادم رو شیر آب اما هر چقدر زور میزدم اهرمش تکون نمیخورد . اون موقع می فهمیدم بازم با سنگ زدن رو شیر آب و خرابش کردن اون موقع با لبی خشک و دل سوخته به سمت خونه میرفتم به امید اینکه کوزه گوشه حیاط آب داشته باشه .
اغلب آب انبارهای محله های زرتشتی نشین یزد به همت خیر اندیشان زرتشتی ساخته شده قدمت بعضی از این آب انبارها حتی به دویست سال هم میرسد سر در هر آب انبار سنگ نوشته ای قرار میدادند که نام سازنده و نیت او را از ساخت آن و سال ساخت و بازسازی آن را می نوشتند .
این سنگ نوشته ها که بعضی از آنها با حروف بر آمده بود قدمتی بسیار طولانی تر از سنگهایی داشت که نوشته های آن گود بود .
تعجب نکنید که چرا از کلمه داشت استفاده میکنم چون دیگر هیچ کدام از این سنگها بر سر در آب انبارها نیست که نشان دهد زرتشتیان درآن روزگار در راه آبادانی شهر خود چه تلاشهایی کرده اند .
هیچ انجمن و هیچ ارگانی هم در پی سارقان نبوده و برای این معضل فکری نمیکند امید وارم با دیدن این عکسها کسی پيدا شود .

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان