بهرام يزداني- نقدي بر اجراي جشن با شكوه سده تهران از افشين زعيم كه متن كامل آن را در ادامه مي بينيد .
- آقا با شما هستند ؟
- بله ، عکاسند .
- خوش آمديد ( رو به انتظامات ) آقايون را راهنمايی کنيد .
راه می افتيم و در سالن زيبا و کوچکی از مجموعه ی مارکار تهرانپارس وارد می شويم که محل پذيرايی و مصاحبه ی خبرنگاران از مسئولين هازمان زرتشتی است .
نخستين بار است که انجمن ارجمند زرتشتيان تهران جايگاهی ويژه برای تشريفات و پذيرايی از هنرمندان و خبرنگاران ترتيب داده است که يکی از آن کارهای شايسته و نيکو می باشد .
پس از مصاحبه آغاز برنامه را در سالن اصلی اعلام می کنند و همگی به سمت محل برگزاری برنامه های فرهنگی و هنری جشن سده می رويم .
برنامه ها با آغاز سرود جمهوری اسلامی ايران و اجرای آقای فرشيد جوانمرديان آغاز می گردد و يکی پس از ديگری ادامه پيدا می کند .
با وجود صادر کردن کارت ورود برای هم ميهنان مسلمان ، تعداد آنان از همکيشان بيشتر به نظر می رسيد .
امسال انتظامات جشن سده قوی تر از سالهای گذشته عمل کرد که البته بهتر از آن نيز می توانست باشد .
پذيرايی از ميهمانان ، شايسته و دلپسند نبود و می بايست شيوه ی پذيرايی را تغيير داد تا همه ی ميهمانان بتوانند به طرز شايسته ای بهره مند شوند .
اينجانب به عنوان کسی که تحصيل کرده ی رشته ی تئاتر می باشم و سالهاست که در بيرون از هازمان بزرگ زرتشتی مشغول به فعاليتهای هنری هستم و يک سالی نيز به عنوان مجری بسياری از برنامه های هازمان زرتشتی حضور داشته ام ضمن اينکه زحمات و کوششهای هموندان انجمن زرتشتيان تهران را ارج می نهم و می دانم که بسيار برگزاری اينگونه جشنها سخت و دشوار است ، اما به عنوان فردی که فرزند کوچک ايرانم ، عشق به فرهنگ پر بار ايرانی - زرتشتی دارم و در اجرای برنامه های فرهنگی و هنری فعال مي باشم ، خويشکاری خود دانستم که ضمن سپاسگزاری از برگزار کنندگان اين جشن با شکوه ، نقدی بر اجرای برنامه های آن داشته باشم ، چرا که آرمان من به عنوان يک همکيش ، رشد و سربلندی آن است نه چيز ديگر .
نخست اينکه شوربختانه برنامه ريزی اجرای برنامه ها بسيار تکراری و يکنواخت شده و خالی از خلاقيت می باشد .نکته ی ديگری که می توان به آن اشاره کرد اين است که مديريت زمان دراجراها رعايت نمی شود ، صحنه آرايی مناسب در اينگونه جشنها بسيار مهم است چرا که باعث می شود صحنه ی به آن بزرگی ، عريان نباشد و تماشاگران را نيز سر شوق آورد .
ريتم برنامه ها بسيار کند و خسته کننده و تعداد برنامه ها زياد و بی کيفيت بود . به عنوان مثال شبه نمايشی که در جشن سده ی امسال اجرا شد که بيشتر به يک روايت راديويی شبيه بود تا يک تئاتر . در اين شبه نمايش به هيچ عنوان ساختار يک نمايشنامه رعايت نشده بود و هيچ گونه بار دراماتيک و هنری در آن ديده نمی شد و بسيار طولانی و خسته کننده شده بود . اصولا طبق تجربه ای که اينجانب در اجرای همايشها و جشنها داشته ام ، اگر هم قرار است نمايشی اجرا شود ، بهتر است زمان آن 10 دقيقه باشد نه 45 دقيقه ! آنهم به صورت آيتمهای کوتاه باشد تا تماشاگر بر روی صندلی خود بماند و دهن دره نکند ، نه اينکه بعد از پايان اين شبه نمايش ، مردم سالن را خالی کنند و گروه هايی که در پشت صحنه منتظر اجرای برنامه شان بوده اند را تنها بگذارند و زحمات و وقت آنها را هيچ انگارند و آنان نيز دل شکسته و غمگين جشن را ترک کنند . يادمان نرود که جشن برای شادی است .
از ديدگاه اينجانب برای هر چه باشکوه تر اجرا شدن جشنهای ملی – ميهنی حضور مديريتي با تجربه و گروهی متخصص و کاردان است که اميدوارم فرنشين ارجمند انجمن زرتشتيان تهران ، سرهنگ دکتر رستم خسرويانی برای رشد و پيشرفت فرهنگ پربار ايرانی – زرتشتی به اين نکات توجه بيشتری داشته باشند تا جشنهای باستانی ايران به نحو شايسته ای انجام گيرد .
افشين زعيم
14/11/87

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان